Na ścianie z klinkieru, przy lampie stojącej, wisi pajęczyna wielkości poduszki. W jej centrum siedzi samica Nephila sp. i spokojnie czeka. Ściana. Lampa. Pająk. To cały setup, jakiego ten gatunek potrzebuje. I nie ma w tym żadnej przesady.

Skąd pochodzi i co to za pająk

Tanzania. Tyle mówi metryczka konkretnego okazu, trafionego na giełdzie pająków w Rybniku. Sprzedany jako Nephila sp., bez dokładnego oznaczenia gatunkowego, pochodzący z odłowów w naturze. W potocznym żargonie hodowców pojawia się czasem forma "onefili", będąca fonetycznym zniekształceniem słowa "Nephili" (dopełniacz od Nephila, jakiego używa się w codziennej mowie). Nic tajemniczego, tylko fonetyka wygrywająca z nomenklaturą.

Nephila to prawdziwy pająk sieciowy, nie ptasznik. Smukła sylwetka, długie nogi, ciało stworzone do życia zawieszonego między niciami. Z ptasznikami łączy go przede wszystkim rozmiar i zdolność do wywołania pierwszego "o kurczę" u niewtajemniczonego gościa.

Wygląd

Dymorfizm płciowy jest tu bezlitosny dla samczyków. Samica hodowana przez autora ma rozstaw odnóży ok. 6 cm, natomiast dorosłe osobniki tego rodzaju mogą osiągać nawet 20 cm. Samczyk przy tak zbudowanej partnerce wygląda jak zupełnie inny gatunek, wielokrotnie mniejszy, prawie symboliczny na tle tej samej sieci. Nimfy na etapie L2 mają ciałko zaledwie 2-3 mm, a nogi długości ok. 0,5 cm, jednak już wtedy widać charakterystyczną, smukłą budowę sieciowego drapieżcy.

W terrarium

Słowo "terrarium" jest tu trochę na wyrost. Nephila sp. może żyć w klateczce, owszem, ale prawdziwy charakter tego gatunku widać dopiero przy wolnościowym eksperymencie. Pająk puszczony na swobodę w mieszkaniu wybiera sobie kąt (najlepiej z klinkierową ścianą, która daje znakomite oparcie dla sieci) i buduje dużą, efektowną pajęczynę. Bliskość lampy stojącej? Idealna, bo światło przyciąga owady, a owady wpadają prosto w sieć.

Temperatura to zwykłe, ciepłe mieszkanie z centralnym ogrzewaniem. Żadnych mat grzewczych, żadnych termometrów przyklejonych do ściany. Pająk z tanzańskiej sawanny docenia ciepło, ale nie wymaga laboratoryjnej precyzji.

Alternatywa dla wolnościowej hodowli to duża roślina doniczkowa: Nephila sp. rozciągnie sieć między gałązkami i będzie spokojnie wyłapywać muchy krążące po mieszkaniu. Możliwa jest też hodowla na zewnątrz, przy odpowiedniej pogodzie i temperaturze.

Karmienie jest banalnie proste. Rzuca się ofiarę na sieć i obserwuje, co dalej. Samica bez trudu radzi sobie z latającymi owadami. Autor nakarmił swoją pajączynę muchówką złapaną przypadkowo w mieszkaniu. Zero skomplikowanej logistyki, zero pęsety w roli głównej.

Temperament i trudność hodowli

To jest pająk do obserwowania, nie do pokazywania na dłoni. Spokojny, mało wymagający, pochłonięty niemal wyłącznie swoją siecią (spędza na niej ponad 90% czasu). Autor bloga ujmuje to bezceremonialne prosto: można Nephilę "rzucić w kąt pokoju" i będzie sobie spokojnie żyła. Nie ucieka, nie awanturuje się, nie wymaga codziennej uwagi.

Jednak spokój ma swoje epizody. Samica złożyła nocą mały kokon i od tego momentu zaczął się nowy etap hodowli. Podczas opieki nad kokonem nie jadła w ogóle, a po złożeniu jaj była wyraźnie wychudzona. Czy kokon był zapłodniony? Autor sam nie wiedział. Ten moment przypomina, że nawet najłatwiejszy gatunek ma kruche fazy, w których hodowca powinien być uważnym obserwatorem, a nie tylko biernym widzem.

Nephila sp. to doskonały wybór dla kogoś, kto chce mieć w domu coś żywego, dużego i naprawdę efektownego, bez wielogodzinnej konfiguracji warunków. Dla obserwatora z cierpliwością i wolną ścianą.

Nephila sp. Zasięg: Tanzania (Afryka).