W 2021 roku uczniowie jednej z szkół podstawowych w New Hampshire przeprowadzili kampanię, żeby ich ulubiony pająk dostał oficjalny status pająka stanowego. I udało się. 11 czerwca 2021 roku Phidippus audax, Skakun Śmiały, został wpisany do prawa stanowego. To bodaj jedyna na świecie sytuacja, w której dzieci wylobbowały ochronę dla pająka. Coś w tym osobniku musiało ich podbić.

Śmiały, bo naprawdę śmiały

Nazwa gatunkowa audax oznacza po łacinie "śmiały" lub "odważny" i to nie jest przesada. P. audax to pająk, który nie ucieka przed człowiekiem. Wręcz przeciwnie: podchodzi, staje, patrzy. Wyraźna odwaga wobec obiektów wielokrotnie większych od siebie to cecha charakterystyczna tego gatunku, wyraźnie wyróżniająca go od bliskiego krewniaka, P. regius, który zachowuje się bardziej kontemplacyjnie.

Samce są czarne z wyraźnym białym trójkątem na odwłoku i metalicznie zielonymi chelicerami. Osobniki młodociane mają pomarańczowe plamy, które bielną z kolejnymi linieniami, jakby dorastały i stopniowo robiły się poważniejsze. Istnieje też podgatunek "bryantae" z żółto-pomarańczowymi plamami zamiast białych.

Łowca z głową

P. audax nie jest tylko odważny, jest też strategicznie myślącym łowcą. Różne typy ofiar atakuje różnymi metodami: ćmy-loopery od frontu, muchy z boku lub tyłu (unikając defensywnych nóg), a inne pająki siedzące w sieci okrada, wchodząc cicho do cudzych sieci. To nie są instynktowne schematy, to elastyczne decyzje.

Udokumentowano u niego coś, co u pająków jest rzadkością: uczenie obserwacyjne. Osobniki zmieniały swoje zachowania łowieckie po obserwowaniu innych pająków podczas polowania. Widzę, uczę się, stosuję, nie brzmi jak pająk, a jednak.

Warto też wspomnieć o roli, jaką odgrywa w rolnictwie. P. audax żywi się stonką bawełnianą, wołkami i pluskwiakami, przez co jest uznawany za jednego z najbardziej użytecznych naturalnych regulatorów szkodników w USA.

Rekordzista płodności

Samica może złożyć do 6 kokonów w jednym sezonie, w każdym od 30 do 170 jaj. Dla porównania P. regius składa jeden lub dwa kokony z maksymalnie 300 jajami łącznie. Jeśli kiedyś planujesz zajmować się hodowlą i rozmnażaniem, P. audax jest w tym zakresie bardziej "produktywny".

Zaloty samca są szczegółowo zbadane: serce całej sekwencji to tempo wibracji. Szybsze wibracje odwłoka = większy samiec = lepsza ocena od samicy. Prosta fizyka, skuteczna ewolucja.

W hodowli

Łatwiejszy od P. regius, bardziej tolerancyjny na wahania temperatury i wilgotności. Temperatura 25 do 30°C, wilgotność 40 do 60%. Preferuje żywą, ruchliwą ofiarę. Żyje 2 do 3 lat przy dobrej opiece.

Populacje z północy USA wchodzą zimą w diapauze, więc jeśli trzymasz osobniki z chłodniejszych rejonów, mogą latem działać inaczej niż te z Florydy. W terrarium to nie jest problem, ale warto wiedzieć.

Gatunek polecany dla zupełnie początkujących, łatwy, aktywny, bezpośredni. Przy regularnym kontakcie oswaja się szybko.

Phidippus audax, Hentz, 1845. Rodzina Salticidae. Zasięg: wschodnia i centralna Ameryka Płn., introdukowany na Hawajach i w Europie Zachodniej.