Są takie okazy, które przy pierwszym spojrzeniu wywołują krótkie „o". Nie dlatego, że są wielkie albo agresywne, lecz dlatego, że po prostu wyglądają zjawiskowo. Bumba pulcherrima należy właśnie do tej kategorii: niepozorny gatunek, który przy bliższym spojrzeniu okazuje się zaskakująco piękny, zaskakująco szybki i zaskakująco łatwy w utrzymaniu, jeśli podejdzie się do niego z głową.

Skąd pochodzi ten mały piękny osobnik

Bumba pulcherrima wywodzi się prawdopodobnie z okolic Ekwadoru. Informacje o dokładnym zasięgu nie są stuprocentowo pewne, ale region ten wyznacza charakterystyczny punkt na mapie: wilgotne, tropikalne tereny Ameryki Południowej, daleko od wyobrażenia o suchej, skalistej pustyni. To ważny kontekst przy projektowaniu terrarium.

Rodzaj Bumba jest stosunkowo mało rozpoznany w porównaniu z medialnymi gwiazdami ze świata ptaszników, ale właśnie dlatego hodowcy, którzy po niego sięgają, często czują przyjemną satysfakcję odkrywcy. Gatunek nie jest wszędzie, nie jest na każdej wystawie i właśnie to czyni go bardziej interesującym.

Wygląd

Pierwszy kontakt z dorosłym samcem Bumba pulcherrima to małe wydarzenie estetyczne. Kolanka wyraźnie ozdobione barwnym wzornictwem natychmiast przywołują skojarzenia z gatunkami brazylijskimi, między innymi z tymi, które hodowcy znają pod hasłem „aura". To rzadkość w tej grupie gatunków i sprawia, że pająk wygląda jakby ktoś poświęcił mu szczególną uwagę podczas malowania.

Karapaks pokryty jest bardzo gęstą, sterczącą szczeciną, co nadaje całej sylwetce niemal pluszowy charakter. Opis „bordowo-pluszowy miś" byłby może przesadzony, ale kierunek skojarzeń jest właściwy. Do tego opisthosoma (odwłok) ma niestandartowy, wyraźnie odmienny od typowego kształt, który przy bliższej obserwacji tylko potęguje wrażenie, że ogląda się coś wyjątkowego. Krótko mówiąc: ładny okaz.

W terrarium

Bumba pulcherrima to gatunek naziemny, więc terrarium powinno być projektowane horyzontalnie, nie wertykalnie. Priorytetem jest odpowiednia głębokość podłoża, bo pająk chętnie noruje i czuje się bezpieczniej, gdy ma dokąd uciec pod ziemię. Mieszanka torfu kokosowego z wermikulitem sprawdza się tu dobrze.

Skoro gatunek pochodzi z okolic wilgotnych, tropikalnych rejonów Ekwadoru, wilgotność powinna być utrzymywana na przyzwoitym poziomie. Dobra praktyka to delikatne zraszanie jednej strony terrarium co kilka dni, tak żeby część podłoża była nieco wilgotna, a część sucha. Pająk sam wybierze, gdzie mu wygodniej.

Z żywieniem bywa zabawnie. Zdarzają się sytuacje, gdy Bumba pulcherrima kompletnie ignoruje oferowany pokarm, szczególnie gdy czuje się obserwowana. Zostawiona na kilka godzin bez „widowni" potrafi jednak sprawnie zająć się świerszczykiem, jakby nigdy nic. To nie choroba i nie niepokojący znak, lecz zwykła ostrożność osobnika, który w naturze też nie poluje przy widowni.

Temperament i trudność hodowli

I tu zaczyna się najciekawsza część charakterystyki. Bumba pulcherrima bywa polecana jako gatunek odpowiedni dla początkujących i faktycznie w wielu aspektach na tę opinię zasługuje. Obsługa terrarium jest prosta, gatunek nie jest ekstremalnie wymagający, nie zasypuje hodowcy stresem przy każdym zabiegu.

Jest jednak jedno „ale", o którym uczciwy hodowca powinien powiedzieć wprost: ten pająk jest dość rozbiegany. Porusza się szybko i bez uprzedzenia, co przy otwieraniu terrarium wymaga skupienia i spokojnych ruchów. Dla kogoś, kto ma doświadczenie z innymi ptasznikami i wie, że otwieranie pokrywy to moment wymagający uwagi, nie będzie to żaden problem. Dla kogoś, kto zaczyna przygodę z pająkami i nie wyrobił sobie jeszcze tych automatyzmów, może być zaskoczeniem.

Właśnie z tego powodu Bumba pulcherrima nie jest gatunkiem poleconym do oswajania ani trzymania na rękach. Nie chodzi o jad ani agresję, lecz o czysto praktyczny aspekt: szybki pająk w nieprzyzwyczajonych rękach to ryzyko upadku i stresu dla zwierzęcia. Lepiej obserwować go przez szybę, a efekty wizualne i tak są wystarczającą nagrodą.

Podsumowując: Bumba pulcherrima to dobry wybór dla osoby, która wie już, z czym wiąże się trzymanie ptasznika, ale niekoniecznie potrzebuje spektakularnego rozmiarowego giganta. Gatunek nagradza cierpliwego obserwatora, wygląda pięknie, nie wymaga skomplikowanej opieki i przy odrobinie uwagi przy obsłudze sprawia naprawdę niewiele kłopotów.

Bumba pulcherrima. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: okolice Ekwadoru (Ameryka Południowa).