Wyobraź sobie taki scenariusz: trzymasz w dłoni pająka, a ktoś mówi ci z całą powagą, że gdybyś znalazł samca tego gatunku, mógłbyś spokojnie napisać artykuł naukowy. Bez żartów. Samce Calommata signata pojawiają się w rękach ludzi tak rzadko, że ich odkrycie rzeczywiście trafia do fachowej literatury. To chyba wystarczający powód, żeby przyjrzeć się temu gatunkowi uważniej.

Skąd pochodzi ten osobliwiec?

Calommata signata zamieszkuje Azję Wschodnią: Chiny, Koreę Północną, Koreę Południową i Japonię. Należy do rodziny Atypidae, czyli gryzielowatych, i właśnie w tym miejscu zapala się żółta lampka zaciekawienia dla każdego polskiego hodowcy. Ta sama rodzina skupia trzy gatunki krajowych gryzieli z rodzaju Atypus, wszystkich objętych w Polsce ochroną gatunkową. Calommata to zatem daleki kuzyn pająków, które mieszkają sobie spokojnie w naszych lasach i na łąkach, tyle że zamiast Bieszczadów wybrały okolice Seulu i Tokio. Cały rodzaj Calommata liczy sobie około szesnastu gatunków, więc signata ma sporą rodzinę.

Sam gatunek zniknął na kilka lat z terrariowego obiegu i dopiero niedawno do niego wrócił. To czyni go prawdziwą rzadkością dla hodowców, którzy lubią trzymać coś więcej niż kolejny ptasznik z katalogu.

Wygląd

Na papierze brzmi niewinnie: samica osiąga od 25 do 30 milimetrów ciałka. W praktyce jednak proporcje robią wrażenie od pierwszego spojrzenia. Trzecia i czwarta para odnóży jest gruba, mocna, wyraźnie ukształtowana pod kątem kopania. Pierwsza para jest za to zdecydowanie cieńsza, co sprawia, że całość wygląda jakby ktoś złożył pająka z dwóch różnych zestawów części. Słowo "pokraczny" samo cisnie się na myśl i wcale nie jest obraźliwe, raczej trafne.

Samiec to zupełnie inna historia. Mierzy zaledwie około 7 milimetrów, co oznacza, że jest trzy do czterech razy mniejszy od samicy. Ten jeden fakt tłumaczy już niemal wszystko na temat tego, dlaczego znalezienie go warte jest akademickiego artykułu.

W terrarium

Calommata signata to pająk norowy w pełnym znaczeniu tego słowa. W podłożu kopie tunel wyściełany lepką pajęczyną, który biegnie przy samej powierzchni gruntu, ale prowadzi głęboko w dół. I tu pojawia się szczegół odróżniający ten gatunek od popularnych "trapdoorów": nie robi żadnej widocznej klapki przy wejściu. Zero ozdobników, żadnej elegancji na zewnątrz.

Za to poluje dokładnie tak samo jak jego polscy krewniacy z rodzaju Atypus. Gdy ofiara spaceruje po powierzchni i przypadkowo znajdzie się nad tunelem, pająk przebija pajęczą ściankę pazurami jadowymi, chwyta zdobycz i wciąga ją do środka. Czysty, skuteczny, brutalny mechanizm. Alternatywnie może po prostu wyskoczyć z nory. Jedno albo drugie, zależnie od okazji.

Terrarium powinno przede wszystkim zapewniać wystarczającą głębokość podłoża, bo bez możliwości porządnego kopania gatunek po prostu nie zaistnieje. Reszta wymagań wynika z azjatyckiego pochodzenia: umiarkowane temperatury, wilgotność odpowiednia do utrzymania spoistości nory. Ponieważ szczegółowe dane hodowlane dotyczące signata nie są jeszcze szeroko opisane w literaturze popularnej, warto obserwować zachowanie własnego osobnika i dostosowywać warunki stopniowo.

Temperament i trudność hodowli

Opisywana samica była w obserwacji raczej spokojna. Jednak jak większość pająków o tym stylu życia: kiedy trafi w kozi róg, unosi chelicery i pazury jadowe ku górze. To jednoznaczny sygnał, że nie jest zainteresowana dalszym towarzystwem. Ugryźć może i warto mieć to na uwadze podczas każdej manipulacji przy terrarium.

Calommata signata to gatunek zdecydowanie dla hodowców z doświadczeniem. Rzadkość w obiegu, ograniczone dane hodowlane, specyficzne wymagania norowe i fakt, że każda nowa obserwacja tego pająka to realny wkład w wiedzę o gatunku, składają się na obraz zwierzęcia nagradzającego cierpliwość i uwagę. Jeśli lubisz pająki z prawdziwym charakterem i historią, mające fascynujących krewnych dosłownie za miedzą (w polskich lasach), Calommata signata to propozycja, która długo nie wychodzi z głowy.

Calommata signata. Rodzina: Atypidae (gryzielowate). Zasięg: Chiny, Korea Północna, Korea Południowa, Japonia.