Są ptaszniki piękne. Są ptaszniki jadowite. A potem jest Amazonius germani, który spędza sen z powiek hodowcom z zupełnie innego powodu. Jego szybkość przekracza granice zdrowego rozsądku: jest szybszy od Psalmopeus cambridgei, gatunku który sam nie grzeszy powolnością. W środowisku hodowców krąży określenie "teleport" i nie jest to żaden marketing. Zanim zdążysz wykonać jeden ruch przy terrarium, pająk już dawno zmienił pozycję, a ty masz wrażenie, że właśnie przegapiłeś coś niesamowitego.

Nowe imię dla starego znajomego

Starsi hodowcy mogą pamiętać ten gatunek pod inną nazwą. Przez lata funkcjonował w obiegu jako "pseudo klamoris", nawiązując do wcześniejszej klasyfikacji rodzajowej. Zmiana nazwy na Amazonius to efekt rewizji taksonomicznej, która oficjalnie zakończyła pewien rozdział. Sam gatunek się nie zmienił, charakteru nie stracił, ale teraz przynajmniej wiemy, jak się do niego zwracać. Amazonius germani: zapamiętaj tę nazwę, bo naprawdę warto.

Wygląd

Tu zaczyna się jedna z najciekawszych historii w terrariistyce: młode osobniki Amazonius germani wyglądają jak zupełnie inny gatunek. Przez pierwsze kilka wylinek mamy do czynienia z kontrastowym, wręcz krzykliwym ubarwieniem. Czarny karapaks, pomarańczowy odwłok z czarnym wzorem i pomarańczowe odnóża z wyraźnie czarnymi stopami. Ktoś, kto nie wiedziałby czego się spodziewać, mógłby spokojnie stwierdzić pomyłkę w sklepie.

Potem zaczyna się powolna przemiana. Z wylinki na wylinkę karapaks nabiera oliwkowo-zielonego odcienia, stopy rozjaśniają się niemal do morelowego tonu, a charakterystyczny wzór na odwłoku staje się coraz mniej wyraźny. Brakuje jeszcze tylko czarnych, podłużnych prążków na karapaksie i mamy przed sobą w pełni dorosłą samicę. Całość wygląda jak stopniowe przepisywanie specyfikacji przez samą naturę.

Dorosłe samice są średniej wielkości: osiągają maksymalnie 6 cm długości ciała, choć do kopulacji są zazwyczaj gotowe już po osiągnięciu 4 cm. Samce robią wrażenie rozpiętością odnóży (często dorównują samicom), ale ich ciała są zdecydowanie mniejsze, zazwyczaj zaledwie 3 do 3,5 cm. Po ostatniej wylince samce stają się jednolicie szare, tracąc wszelką barwność. Na pierwszej, najdłuższej parze odnóży pojawiają się wyraźne haczyki kopulacyjne, a na nogogłaszczkach bulbusy. To sygnał dla hodowcy, że czas myśleć o kojarzeniu.

W terrarium

Hodowla Amazonius germani to propozycja dla kogoś, kto ma już doświadczenie z szybkimi gatunkami i wie, czego się spodziewać przy otwieraniu terrarium. Żaden błąd przy obsłudze nie przechodzi tu bez echa: pająk reaguje na każdy ruch błyskawicznie, a jego szybkość jest tak absurdalna, że nawet rutynowe karmienie może zamienić się w prawdziwy test refleksu.

Dobra wiadomość dla osób z nadmierną wyobraźnią: mimo tej szybkości i wyrazistego temperamentu Amazonius germani należy do gatunków słabo jadowitych. Ugryzienie to nadal nieprzyjemne doświadczenie, którego wolisz uniknąć, ale nie jest to scenariusz rodem z horroru. Świadomość ta nie zwalnia jednak z ostrożności przy codziennej obsłudze.

Samice żyją stosunkowo długo, bo około 10 lat. To komfortowa perspektywa dla hodowcy, który zdecyduje się zainwestować czas w poznanie charakteru konkretnego osobnika. Samce niestety żyją znacznie krócej, zazwyczaj nie dłużej niż dwa lata, co jest normą w tej grupie. Jeśli planujesz rozmnażanie, warto zadbać o właściwy timing: czekaj na dojrzałość samca i nie zwlekaj zbyt długo.

Temperament i trudność hodowli

Amazonius germani nie jest ptasznikiem dla każdego. Nie dlatego, że jest agresywny w klasycznym sensie, ale dlatego, że jego szybkość wymaga od hodowcy chłodnej głowy, spokojnych ruchów i pewności siebie. Klasyczne określenie "teleport" mówi samo za siebie: ten pająk nie ucieka powoli, dając ci czas na reakcję. On po prostu znika z jednego miejsca i pojawia się w innym, zanim mózg zdąży przetworzyć informację o ruchu.

Jeśli jesteś hodowcą z doświadczeniem, który miał już do czynienia z gatunkami z górnej półki szybkościowej, Amazonius germani będzie dla ciebie ciekawym i spektakularnym dodatkiem do kolekcji. Przemiana barwna juvenilów to osobne show, samice żyją długo, a sam gatunek ma historię taksonomiczną, o której można opowiadać przy każdej wizycie kogoś nowego w pokoju hodowlanym.

Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z ptasznikami: najpierw kilka wolniejszych gatunków, a potem wróć po Amazoniusa. Poczeka.

Amazonius germani. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Ameryka Południowa.