Są takie gatunki, które czekasz latami. Śledzisz każdą ofertę, piszesz do hodowców, sprawdzasz sklepy o północy. Aphonopelma mooreae był właśnie takim pająkiem dla całego grona kolekcjonerów w Polsce i reszcie Europy, bo dorosłych samic tego cuda jest tu, w całej Europie, mniej niż dwadzieścia sztuk. Dwadzieścia. To nie jest liczba wzięta z kapelusza, to brutalny fakt rynkowy, który sprawia, że ten niepozorny szaraczek z Sonory stał się prawdziwym świętym graalem terrariystyki.

Skąd pochodzi ten miedziany dżentelmen

Aphonopelma mooreae (znany też pod nazwą Aphonopelma moorei lub angielskim przydomkiem Sonoran Copper Head Tarantula) pochodzi z Ameryki Północnej, z rejonów pustynnych i półpustynnych Sonory. To środowisko nie jest dla delikatnych: latem temperatura potrafi dobić do czterdziestu stopni, nocą spada do dziesięciu, dwunastu, a zimą grunt bywa bliski zeru. Pająk nauczył się żyć z tym ekstremem i w hodowli jest zaskakująco odporny na wahania temperatur, co jednak nie znaczy, że należy go zaniedbywać.

Wygląd, czyli cierpliwość popłaca

Gdyby ktoś pokazał ci juvenila Aphonopelma mooreae i spytał, czy to gatunek wart ośmiuset złotych za sztukę, pewnie wzruszyłbyś ramionami. Mały, szarawy, nic specjalnego. I właśnie w tym tkwi cała magia tego pająka: całe piękno czeka na ciebie po drugiej stronie kilku lat hodowli.

Dorosły osobnik dorasta do około czterech i pół centymetra ciała i wygląda jak ktoś wziął Chromatopelmę cyaneopubescens, przemyślał projekt od nowa i dopracował detale. Tarczka grzbietowa oraz odnóża są niebieskie, odwłok ciemny, gęsto porośnięty pomarańczowymi włoskami. Niektóre osobniki przybierają wariant czarny z czerwonymi włoskami na odwłoku. Ubarwienie samic i samców jest do siebie zbliżone, ale tu zaczyna się ciekawa historia: dorosły samiec rozkwita w sposób, który nie ma prawa być prawdziwy. Uda dosłownie opalizują, mienią się w świetle, jakby ktoś nałożył na nie trochę miedzi, trochę tęczy i uznał że tak będzie w sam raz. Kto widział go na żywo, rozumie, dlaczego hodowcy mówią wprost: lepiej wziąć samca niż samicę, bo samiec jest po prostu piękniejszy.

W terrarium

Aphonopelma mooreae to gatunek naziemny, trzymany raczej na sucho, zgodnie ze swoim pustynnym pochodzeniem. Substrat nie powinien być permanentnie wilgotny, choć po wylince warto umożliwić pająkowi nawodnienie, dolewając wody do pojemnika lub podstawki. Gatunek wytrzymuje spore wahania temperatur, co w domowych warunkach daje pewien komfort, ale optymalne warunki to ciepłe, suche terrarium z możliwością schronienia.

Żywienie przebiega standardowo dla ptaszników z rodzaju Aphonopelma: oferty odpowiednie do rozmiaru pająka, podawane regularnie bez przesady. Rodzaj ten nie należy do żarłocznych sprinterów i nie wymaga szczególnego reżimu karmienia.

Jedyne, czego ten gatunek wymaga od hodowcy w nadmiarze, to czasu. Aphonopelma mooreae rośnie wolno, jak cały rodzaj. Od pierwszego stadium larwalnego do pełnej dorosłości mija ponad trzy lata, a pełna, oślepiająca kolorystyka pojawia się dopiero na końcu tej drogi. Nie ma skrótu.

Temperament i trudność hodowli

Dorosły samiec prezentuje się spokojnie i opanowanie, choć jak w przypadku każdego ptasznika należy pamiętać, że mógłby ugryźć, gdyby poczuł się zagrożony. Nie jest to gatunek agresywny z natury, ale respekt podczas obsługi obowiązuje zawsze.

Główna trudność hodowli nie leży w technice, bo tu wymagania są w zasadzie klasyczne dla pustynnych Aphonopelm. Wyzwaniem jest dostępność i cena. L1 kosztuje w Polsce okolice ośmiuset złotych. Wartość dorosłego samca hodowcy szacują na dwa i pół do trzech tysięcy złotych. Do tego dochodzi kwestia rozmnażania: znalezienie dorosłej samicy w Europie to zadanie graniczące z cudem, bo jak wspomniano na wstępie, tych osobników jest tu mniej niż dwadzieścia. Parowanie tego gatunku to wyzwanie nie dla kogoś, kto dopiero zaczyna przygodę z ptasznikami.

Aphonopelma mooreae to pająk dla kogoś, kto wie czego szuka, kto umie czekać i komu nie jest żal pieniędzy za kawałek żywego, mienionego miedzi i tęczą arcydzieła ewolucji.

Aphonopelma mooreae. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Ameryka Północna (region Sonory).