Są pająki, które trafiają do terrarium i spokojnie w nim siedzą. I są takie, przy których stoisz z nosem przy szybie i myślisz sobie: skąd ty się w ogóle wziąłeś? Avicularia bicegoi należy do tej drugiej kategorii. Znany angielskojęzycznym hodowcom jako Brazilian Pinktoe lub Brazilian Brick Red Pink Toe, ten nadrzewny ptasznik z Brazylii jest gatunkiem mało popularnym, rzadkim na rynku i, jak to zwykle bywa z rarytasami, wyjątkowo pożądanym przez tych, którzy raz go zobaczyli.

Kto to jest i skąd pochodzi

Avicularia bicegoi pochodzi z tropikalnych lasów Brazylii, gdzie spędza życie wysoko w koronach drzew. Jak wszystkie Avicularia jest stworzeniem pionowych przestrzeni, pnących się gałęzi i gęstej roślinności. Na ziemię schodzi niechętnie, bo po co, skoro wszystko czego potrzebuje znajdzie kilka metrów nad nią.

To gatunek dość mało popularny i nie bez powodu: przez długi czas samce były praktycznie niedostępne na rynku. Hodowcy, którym udało się zdobyć samicę, czekali na partnera miesiącami, a nierzadko latami. To jedna z tych sytuacji, kiedy posiadanie połowy pary jest jednocześnie błogosławieństwem i przekleństwem.

Wygląd

Młode osobniki Avicularia bicegoi mogą zaskakiwać tych, którzy spodziewają się od razu efektownego koloru. Juvenilki są szaro-beżowe, z krwistym wzorkiem na czarnym odwłoku, przez środek którego biegnie wyraźna czarna linia. Ładne, ale skromne. Właściwy pokaz zaczyna się dopiero z wiekiem.

Dorosłe osobniki zachowują szaro-beżowe ubarwienie karapaksu i nóg, ale całość nabiera wyraźnego jasnoróżowego odcienia, który nadaje im zupełnie inny charakter. Odwłok dorosłej sztuki to już czysta estetyka: dominuje czerń z głębokim granatem, a po obu jego bokach biegną krwistoczerwone włosy, które w odpowiednim świetle dosłownie płoną. Do tego złote pierścienie na kolanach nóg i całość sprawia wrażenie czegoś zupełnie nierealnego.

Avicularia bicegoi wyrasta do 5-6 cm ciała, przy rozpiętości odnóży nieprzekraczającej 13 cm. To solidna, dobrze zbudowana Avicularia, a największe samice potrafią naprawdę robić wrażenie.

W terrarium

Jak każdy pająk nadrzewny, Avicularia bicegoi potrzebuje terrarium zorientowanego wertykalnie. Minimalne wymiary dla dorosłego osobnika to 25x25x40 cm (długość/szerokość/wysokość), przy czym ta ostatnia liczba jest najważniejsza. Pająk musi mieć gdzie się wspiąć, gdzie zbudować gniazdo i gdzie poczuć się bezpiecznie.

Jako podłoże sprawdza się włókno kokosowe, torf lub ich mieszanka w proporcji 1:1. Podłoże musi utrzymywać wilgoć, ale nie może być mokre. W terrarium warto zamontować korę na tylnej ściance, dodać korzeń lub gałęzie do wspinaczki i zapewnić kryjówkę fizycznie dopasowaną do rozmiaru pająka. Przy dużych samicach same listki mogą po prostu nie wystarczać, a tuba korkowa okazuje się rozwiązaniem, które natychmiast rozwiązuje problem.

Temperatura dzienna powinna mieścić się w przedziale 24-28°C, nocą może spokojnie spaść o kilka stopni. Wilgotność na poziomie 75-80% utrzymujemy przez regularne zraszanie ścianek terrarium, bo Avicularia chętnie piją z powierzchni, a nie z miseczek. Terrarium warto ustawić z dala od wibracji i bezpośredniego nasłonecznienia.

Mały, ważny szczegół: Avicularia nie trzymamy w kliszówkach ani miniaturowych pojemniczkach, nawet jako juniory. Potrzebują przestrzeni pionowej od samego początku.

Temperament i trudność hodowli

Avicularia bicegoi to pająk łagodny. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, dobrze skacze i, co może zaskoczyć, całkiem nieźle pływa. Przy bezpośrednim kontakcie zachowuje spokój, choć jak większość ptaszników może zareagować stresowo na nieoczekiwane manipulacje. Brak agresji to cecha charakterystyczna dla całego rodzaju i tutaj nie ma wyjątku.

Hodowlę klasyfikuje się jako średnio trudną, nie ze względu na samą opiekę nad pająkiem, ale przez problemy ze skompletowaniem pary. Kiedy jednak uda się połączyć samca z samicą, dalej idzie już sprawnie. Samica nie jest agresywna wobec samca, a po 6-12 tygodniach od kopulacji sporządza kokon. Z kokonu wykluwają się nimfy w liczbie 60-110 sztuk, po około 3 tygodniach. Pająkami stają się po kolejnych 3-4 tygodniach.

Samica Avicularia bicegoi może żyć 6-8 lat. Samce, jak w całym rodzaju, mają znacznie krótszy czas: giną około 8-10 miesięcy po ostatniej wylince. To sprawia, że każdy samiec na rynku jest na wagę złota i że hodowcy planujący rozród muszą dobrze pilnować terminów.

Płeć można rozpoznać już u niedojrzałych osobników, na podstawie wylinki lub budowy płytki i szczeliny płciowej. Dorosłe samce różnią się od samic budową ciała (są smuklejsze i lżejsze), posiadają bulbusy na nogogłaszczkach oraz haki na goleniach pierwszej pary odnóży. Ubarwienie jest podobne u obu płci.

Avicularia bicegoi. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: lasy tropikalne Brazylii.