Zdarza się, że pająk, którego masz w terrarium od lat, okazuje się być kimś zupełnie innym. Nie pod względem biologii ani wyglądu, ale na papierze. Właśnie dlatego dziś na Skaczącym Blogu trochę porządkujemy szufladki: Avicularia aulia to gatunek, który przez długi czas chodził pod nazwą Avicularia metallica, a po niedawnej rewizji taksonomicznej dostał własną, oficjalną tożsamość. Dla hodowców to drobiazg formalny, ale ważny, bo gdy kupujesz pająka albo szukasz informacji w zagranicznym forum, trzeba wiedzieć, że te dwie nazwy wskazują na ten sam gatunek.

Skąd ta zamiana i dlaczego to ważne

Taksonomia ptaszników to ruchomy grunt. Opisy gatunków nawarstwiają się przez dekady, synonimy plączą się wzajemnie, a nowoczesne metody analizy genetycznej nierzadko wywracają stary porządek do góry nogami. W przypadku Avicularia aulia rewizja potwierdziła, że nazwa metallica była stosowana nieprecyzyjnie i wskazała aulia jako właściwą. Jeśli więc widzisz na etykiecie terrarium lub w ofercie hodowcy stare oznaczenie „A. metallica", wiesz już, o kogo chodzi. Warto zaktualizować swoje notatki.

Przy okazji: w odcinku, który towarzyszył tej aktualizacji na blogu, omawiałam tę zmianę nazwy na żywo, bo uznałam, że hodowcy po prostu powinni o tym wiedzieć. Taksonomia brzmi groźnie, ale koniec końców chodzi o to, żebyśmy wszyscy mówili o tym samym zwierzęciu, używając tej samej nazwy.

Wygląd

Avicularia aulia to klasyczny przedstawiciel rodzaju: ciało pokryte gęstymi, miękkimi włoskami, które nadają mu ten charakterystyczny pluszowy wygląd przyciągający rzesze fanów. Metaliczny połysk okrywy, od którego wzięła się dawna nazwa metallica, jest dobrze widoczny szczególnie u dorosłych osobników. Gatunek prezentuje typową sylwetkę awika: smukłe odnóża, delikatna budowa i spokojne ruchy, które jednak w ułamku sekundy potrafią zamienić się w błyskawiczny zryw.

W terrarium

Avicularia aulia to gatunek nadrzewny i aktywny tkacz. Oznacza to, że terrarium powinno zapewnić mu przede wszystkim przestrzeń pionową oraz solidne punkty zaczepienia do budowania pajęczyny. Młode osobniki potrafią wybudować rozbudowane, niemal architektoniczne struktury z sieci, które wypełniają znaczną część dostępnej przestrzeni.

To nie jest dekoracja. Pajęczyna to dla awika dosłownie dom, schronienie i punkt obserwacyjny jednocześnie. Jeśli masz ten gatunek w terrarium, pewnie już znasz ten moment, kiedy patrzysz z podziwem na precyzję z jaką konstruuje kolejne warstwy sieci. Przy przemeblowaniu czy sprzątaniu zachowaj ostrożność: nie burz struktury bez potrzeby, bo pająk odbudowuje ją kosztem własnej energii.

Karmienie: tu przyda się pęseta

I tu robi się naprawdę ciekawie. Podczas obserwacji młodego osobnika Avicularia aulia wyszło na jaw coś, co może zaskoczyć początkujących hodowców: pająk nie zareagował w żaden sposób na karaczana umieszczonego bezpośrednio na jego pajęczynie. Ofiara siedziała sobie spokojnie w centrum sieci, a awik nie kiwnął odnóżem. Zero zainteresowania.

Dopiero podanie karaczana z pęsety, bezpośrednio przed pyszczkiem pająka, przyniosło natychmiastowy efekt: błyskawiczne chwycenie ofiary i konsumpcja w ruchu. Żadnego ociągania, żadnego wahania. Po prostu trzeba było dostarczyć jedzenie we właściwy sposób.

To ważna lekcja dla hodowców, szczególnie tych, którzy dopiero zaczynają z Aviculariami. Jeśli Twój młody awik od kilku dni nie je i masz wrażenie, że ofiary zostawiane w terrarium są ignorowane, zanim zaczniesz panikować, spróbuj podać mu owada z pęsety, trzymając go tuż przed głowotułowiem pająka. Reakcja może być błyskawiczna i bardzo satysfakcjonująca.

Temperament i trudność hodowli

Avicularia aulia to gatunek o spokojnym usposobieniu, typowym dla całego rodzaju Avicularia. Awiki znane są z tego, że rzadziej wykazują agresję w porównaniu do wielu innych ptaszników, choć oczywiście każdy osobnik jest inny i zbędny stres nikomu nie służy.

Dla kogo jest ten gatunek? Biorąc pod uwagę obserwację dotyczącą karmienia, warto podejść do awika z odrobiną uwagi i regularności. To nie pająk dla kogoś, kto wrzuca ofiarę do terrarium i wraca po tygodniu. Karmienie z pęsety wymaga kontaktu i obserwacji, co z drugiej strony przekłada się na realną satysfakcję: widzisz dokładnie, co się dzieje, i budujesz pewność siebie jako hodowca.

Jeśli jesteś na początku swojej przygody z ptasznikami i lubisz nadrzewne, tkające gatunki z przyjemnym, miękkim wyglądem, Avicularia aulia jest zdecydowanie warta uwagi. Zmień etykietę z metallica na aulia i ciesz się okazem, który od lat zdobywa serca kolekcjonerów.

Avicularia aulia. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: dane nie były częścią materiału źródłowego tego artykułu.