Na giełdzie zoologicznej w Łodzi pewien sprzedawca oferował go za piętnaście złotych, pieszczotliwie nazywając "hłahłą". Niejeden początkujący hobbysta zabrał go do domu z poczuciem okazji. Szybko okazało się, że okazja miała kły, silny jad i absolutnie żadnego dystansu do rąk właściciela. Chilobrachys huahini, znany anglojęzycznym hodowcom jako Asian Giant Fawn lub Huahini Bird Eater, to gatunek, który zasługuje na poważne traktowanie, niezależnie od ceny zakupu.

Skąd pochodzi ten zapomniany olbrzym

Chilobrachys huahini to azjatycki ptasznik z rodzaju, który zamieszkuje tropikalne i subtropikalne tereny Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Jak sugeruje sama nazwa rodzaju, należy do grupy gatunków o charakterystycznym pokroju, dużych rozmiarach i ziemnym trybie życia. W hodowli pozostaje gatunkiem stosunkowo zapomnianym i niepopularnym, co jest dość zaskakujące biorąc pod uwagę jego rozmiary i ciekawą biologię. Być może właśnie ta niepopularność sprawia, że trafia w nieodpowiednie ręce częściej niż powinien.

Wygląd

Na tle wielu ptaszników azjatyckich Chilobrachys huahini prezentuje się niepozornie, choć z pewnością nie można nazwać go małym. Samice osiągają około 10 cm samego ciała, a z rozpostartymi odnóżami robią już całkiem imponujące wrażenie, bo niemal 18 cm rozpiętości to liczba, która robi swoje. Samce są znacznie drobniejsze, jak to zwykle bywa w tym rodzaju.

Kolorystyka obu płci jest zbliżona: dominuje jasny, ciepły brąz z beżowym odcieniem, a karapaks (tarczka grzbietowa) jest o ton jaśniejszy od reszty ciała, co nadaje pająkowi subtelny, dwutonowy wygląd. Odwłok jest podłużny, kądziołki przędne wyraźnie długie, co zdradza zamiłowanie gatunku do budowania rozbudowanych struktur z pajęczyny. Młode osobniki po pierwszej wylince są brązowe i z czasem nabierają charakterystycznej, beżowej barwy.

W terrarium

Tu zaczyna się ciekawa część. Chilobrachys huahini to gatunek podziemny, który w naturze spędza większość życia w norach i tunelach. W terrarium wytwarza ogromne ilości pajęczyny, co bywa zarówno fascynujące, jak i frustrujące dla hodowcy próbującego w ogóle zobaczyć swojego podopiecznego.

Żeby pająk był widoczny i dostępny do obserwacji, warto zrezygnować z klasycznego układu dla ptaszników norowych. Sprawdza się terrarium otwierane od przodu na zasadzie gilotyny, z niewielką ilością podłoża, które nie pozwoli na całkowite zakopanie się. Kluczowe są elementy dekoracyjne: tuby korkowe, cienkie patyki, korzenie winorośli. Pająk szybko zamieni taką przestrzeń w gęste, pajęczynowe gniazdo rozciągnięte między dekoracjami, a sam stanie się przynajmniej częściowo widoczny zamiast siedzieć metr pod ziemią.

Dla dorosłego osobnika wystarczy terrarium o wymiarach około 20 na 20 na 30 cm (długość, szerokość, wysokość). To dosyć skromna przestrzeń, ale gatunek norowy nie potrzebuje rozległego terytorium, za to doceni solidne ściany i bezpieczne zamknięcie.

Temperatura powinna wynosić 23-25°C w ciągu dnia, z naturalnym spadkiem do około 20°C w nocy. Wilgotność utrzymujemy na poziomie 70-80%, co odpowiada tropikalnym warunkom, w których gatunek czuje się najlepiej.

Temperament i trudność hodowli

Nie ma tu miejsca na owijanie w bawełnę: Chilobrachys huahini to pająk dla doświadczonych terrarystów i kropka. Gatunek jest opisywany jako agresywny, dysponuje silnym jadem, a ukąszenie przez niego to poważna sprawa. W miejscu ugryzienia pojawia się bolesna opuchlizna, a po kilku godzinach ból zaczyna promieniować w inne partie ciała. Dolegliwości ustępują po dwóch, trzech dniach, choć samo miejsce ukąszenia pozostaje wrażliwe przez kolejne dni. Przyłożenie lodu może nieco ulżyć w cierpieniu, ale najlepszym sposobem radzenia sobie z jadem Chilobrachys huahini jest po prostu niebycie ukąszonym.

Paradoksalnie, rozmnażanie gatunku jest opisywane jako stosunkowo proste. Samica nie atakuje samca podczas zalotów i można bez większego ryzyka trzymać parę razem przez pewien czas. Po udanym zapłodnieniu samica buduje kokon po trzech do siedmiu miesięcy, a w kokonie znajduje się zwykle od 100 do 300 jaj. To całkiem przyzwoita liczba potomstwa jak na gatunek tej wielkości.

Samica żyje stosunkowo długo, bo do około 15 lat. Samiec, jak to bywa u ptaszników, ginie do roku po ostatniej wylince.

Chilobrachys huahini. Zasięg: Azja Południowa i Południowo-Wschodnia.