Są gatunki, przy których każde otwarcie terrarium to świadoma decyzja. Cyriopagopus schioedtei należy właśnie do tej kategorii: szybki jak myśl, agresywny z zasady, silnie jadowity i przy tym naprawdę okazały. Do tego odziany w barwy, które trudno pomylić z czymkolwiek innym. Jeśli szukasz ptasznika, który nie pozwoli ci o sobie zapomnieć, właśnie go znalazłeś.

Skąd pochodzi ten osobnik

Cyriopagopus schioedtei zamieszkuje Półwysep Malajski, konkretnie malezyjskie stany Kedah i Penang. To środowisko lasów monsunowych na terenach nizinnych i podgórskich: wilgotnych, ciepłych, pełnych ukryć w korze, szczelinach skalnych i pęknięciach starych drzew. Dorosłe samice wybierają wysoko położone kryjówki, czyli dziuple, bruzdy i puste pnie. Młode osobniki trzymają się bliżej ziemi, chętnie zasiedlając przęsła mostów czy szczeliny skalne. Ten gatunek potrafi odnaleźć się tam, gdzie inne ptaszniki nawet nie zajrzą.

Wygląd

Samica Cyriopagopus schioedtei to imponujący okaz: ciało osiąga około 8 cm, a rozpiętość odnóży potrafi dobić do 25 cm. Samce są wyraźnie mniejsze i smuklejsze, z ciałem rzędu 4-5 cm. Różnice między płciami są jednak widoczne już u młodocianych osobników, co jest cechą charakterystyczną akurat tego gatunku i dużym ułatwieniem dla hodowcy.

Samice przyciągają przede wszystkim zielonożółtym karapaksem, rzucającym się w oczy z daleka. Odnóża brązowo-czarne, porośnięte długimi włosami sensorycznymi, ozdobione jasnymi pierścieniami na zgięciach między udami a rzepkami. Odwłok brązowo-żółtawy, z poprzecznymi ciemnymi pręgami tworzącymi wzór, który trudno opisać inaczej niż tygrysim. Przez środek odwłoka biegnie dodatkowo podłużna pręga. Włosy pokrywające odwłok samicy są brązowo-pomarańczowe, a tuż po wylince nabierają niemal jednolicie pomarańczowego odcienia.

Dorosły samiec to już inna historia. Wzór na odwłoku zanika pod długimi, brązowo-pomarańczowymi włosami, a całe ciało przyjmuje intensywny zielonożółty kolor. Zanim samiec przejdzie ostatnią wylinkę, można obserwować subtelny sygnał: po mniej więcej szóstym linieniu spód ciała zaczyna żółknąć i powoli zmierzać w kierunku docelowej barwy. U rosnących samic spód pozostaje przez cały czas czarny.

W terrarium

Dla dorosłego osobnika potrzebne jest terrarium o wymiarach co najmniej 30 na 30 na 40 cm (długość, szerokość, wysokość). Gatunek nadrzewny wymaga przede wszystkim przestrzeni w pionie. Najlepiej sprawdza się terrarium otwierane z boku, a wentylacja powinna być wykonana z pasków nawiercanej aluminiowej płytki lub szkła. Siatki druciane i plastikowe odpadają, bo pająk jest w stanie je przegryźć.

Temperatura dzienna to optimum na poziomie 25°C, z możliwością podniesienia do 28°C pod warunkiem, że terrarium nie przeschnie. Nocą temperatura może spaść do 20°C, ale różnica między dniem a nocą nie powinna przekraczać 5 stopni. Wilgotność utrzymujemy w przedziale 80-85%.

Gniazdo w terrarium często zaskakuje hodowców: zamiast sieci w górnych partiach, pająk buduje rurowatą konstrukcję schodzącą pod poziom podłoża, zaczepiając ją o różne elementy wystroju i wplatając w nią kawałki substratu. Jeśli twój osobnik nie ozdabia sufitu terrarium, nie ma powodów do niepokoju.

Nimfy i małe osobniki trzyma się w szczelnych pojemnikach plastikowych z kilkoma otworami wentylacyjnymi, na ubitym torfie. Warto od razu przyklejać etykiety identyfikacyjne, bo młode Cyriopagopus różnych gatunków mogą wyglądać bardzo podobnie.

Temperament i trudność hodowli

Ten pająk jest polecany wyłącznie doświadczonym terrarystom i nie jest to puste ostrzeżenie. Cyriopagopus schioedtei potrafi zajadle kąsać, jest silnie jadowity i jednocześnie zdolny do błyskawicznej ucieczki w zupełnie nieprzewidywalnym kierunku. Gdy poczuje się zagrożony, stryduluje szczękoczułkami, wydając wyraźne syczące dźwięki. Jego gniazdo to twierdza, której broni z pełnym przekonaniem.

Rozmnażanie tego gatunku wymaga cierpliwości i dokładnego odwzorowania warunków naturalnych. Samica bardzo często wykazuje agresję wobec samca, a jego ewentualna konsumpcja jest przez hodowców traktowana raczej jako znak, że kopulacja doszła do skutku. Po parkowaniu następuje okres obniżonej wilgotności, naśladujący porę suchą, a po 2-3 miesiącach radykalne jej zwiększenie powinno skłonić samicę do złożenia kokonu z 100 nawet do 200 jajeczek.

Kokon pozostawia się przy samicy do momentu, gdy sama wypuści nimfy. Te z kolei linują na stadium L1 w inkubatorach grawitacyjnych: nimfy wiszą wzdłuż ścianek, co minimalizuje ryzyko pokrzywień kończyn charakterystycznych dla dużych gatunków. Na stadium L1 młode osiągają rozmiary porównywalne z L4-L5 mniejszych ptaszników. Apetyt budzi się zwykle po dwóch wylinkach.

Samice mogą dożyć 15-20 lat. Samce żyją około roku po ostatniej wylince. Gatunek jest określany jako gorący towar w hodowli: wyprzedaje się szybko i z dobrych powodów.

Cyriopagopus schioedtei. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Malezja, Półwysep Malajski (stany Kedah i Penang).