Są gatunki, które wystarczy zobaczyć raz na zdjęciu i już wiesz, że musisz go mieć. Ybyrapora diversipes to jeden z nich, ale z pewnym haczykiem: żeby zobaczyć go w pełnej krasie, musisz albo trafić na okaz w okolicach piątej lub szóstej wylinki, albo zadbać o porządne oświetlenie LED. W zwykłym terrarium bez lampy pierścieniowej możesz po prostu nie odkryć, co kryje się pod tymi zmierzwionymi włoskami. A kryje się całkiem sporo.

Skąd pochodzi ten klejnot

Ybyrapora diversipes pochodzi z Brazylii, z tropikalnych lasów deszczowych. Należy do podrodziny Avicularinae, a więc jest bliskim krewnym dobrze znanych hodowcom Avicularii i Caribeny. Przez lata w Polsce sprzedawano go pod błędną nazwą Avicularia fasciculata, zanim taksonomia go wyprostowała i osadzono go w rodzaju Ybyrapora. Dziś jest już popularnym i chętnie rozmnażanym gatunkiem: w naszym kraju doczekał się kilkunastu udanych lęgów, a partie setek sztuk rozchodzą się szybko ze względu na jedno, za to bardzo przekonujące, kryterium. Wygląd.

Wygląd

Młode Y. diversipes to, bez przesady, jedne z najpiękniej ubarwionych osobników spośród wszystkich gatunków z grupy Avicularia. Maleństwa tuż po wylęgu, o długości ciała około 8-9 mm, prezentują intensywną, zielono-niebieską barwę z wyraźnym metalicznym połyskiem oraz charakterystycznym wzorem na odwłoku. Każda kolejna wylinka przynosi zmiany.

Około piątej lub szóstej wylinki pająk osiąga szczyt swojej urody. Odnóża zielono-niebieskie z intensywnym, niemal optycznym połyskiem, karapaks zielono-niebiesko-żółty z jaśniejszymi włoskami dookoła, a na odwłoku pojawia się pasek czerwonych włosków, który z każdą kolejną wylinką się powiększa. Na siódmej lub ósmej wylince dochodzą fioletowe odcienie, karapaks jaśnieje, czerwona plama włosków zajmuje coraz więcej powierzchni odwłoka.

Potem zaczyna się inna historia. Młode dorosłe samice mają barwę brązowo-niebieską z licznymi połyskami innych kolorów, a na stopach widoczny jest charakterystyczny wzór, tak zwane błyskawice. Z wiekiem kolory jednak bledną i starsze samice stają się niemal jednolicie brązowe. Dorosłe samce są brązowe od początku dorosłości.

Samice dorastają do około 5,5-6 cm długości ciała. Samce, choć nierzadko imponujące rozpiętością odnóży, długością ciała zwykle nie przekraczają 3,5-4 cm. Jeden ważny detal dla nowych hodowców: pełna gama kolorów Y. diversipes widoczna jest wyłącznie pod dobrym oświetleniem LED. W typowym terrarium bez lampy pierścieniowej można po prostu nie zobaczyć, jak piękny jest ten pająk.

W terrarium

Ybyrapora diversipes to gatunek nadrzewny i trzeba mu to umożliwić. Buduje charakterystyczny hamak z pajęczyny tuż przy górnej pokrywce pojemnika, łącząc go siecią schodzącą w dół ku podłożu. Terrarium powinno mieć wystarczającą wysokość oraz punkty zaczepienia: kawałek tuby korkowej, sztuczny fikus lub gałązki. Jako podłoże sprawdza się torf lub włókno kokosowe, a jego duża ilość ułatwia utrzymanie odpowiedniej wilgotności.

Wentylacja to kwestia absolutnie kluczowa. Stojące, duszne powietrze w pojemniku może być dla Y. diversipes śmiertelne. Dobra cyrkulacja powietrza jest ważniejsza niż efektowny wystrój.

Temperatura powinna wynosić 25-28°C w ciągu dnia, z nieznacznym spadkiem nocnym o 2-3°C, który naturalnie naśladuje dobowy rytm tropiku. Wilgotność utrzymujemy na poziomie 75-85%. Ścianki terrarium zraszamy raz na kilka dni: przedstawiciele Avicularinae bardzo chętnie piją wodę bezpośrednio z mokrych powierzchni i wyraźnie z tego korzystają. Resztki pokarmu należy regularnie usuwać. Żywienie nie jest skomplikowane: młode osobniki po kilku tygodniach od wylęgu chętnie przyjmą świerszcze i bez problemów rosną do kolejnego instaru.

Temperament i trudność hodowli

Tu zaczyna się część dla niecierpliwych: Y. diversipes jest szybki. Wyraźnie szybszy i bardziej skoczny niż inne gatunki z grupy Avicularia, co zaskakuje hodowców przyzwyczajonych do spokojniejszych kuzynów. Bywa płochliwy, lubi biegać, a fotografowanie go z bliska to spore wyzwanie.

Ciekawa sprzeczność: przy masowym przekładaniu osobniki ze zbiorczych pojemników często zostają grzecznie na dnie i nie rozbiegają się. Natomiast pojedynczy okaz potrafi być wyjątkowo trudny do wypędzenia z terrarium, jakby wyznawał zasadę, że to jego dom i nigdzie się nie wybiera. Wobec pęsety zazwyczaj nieagresywny, choć bywają wyjątki.

Gatunek polecany dla hodowców ze średnim doświadczeniem. Podstawowe wymagania dotyczące wilgotności i wentylacji wymagają uwagi, a szybkość pająka przy pracach serwisowych może zaskoczyć. Samice Y. diversipes dożywają co najmniej 5-6 lat, samce minimum pół roku po ostatniej wylince, co sprawia, że to inwestycja na ładny kawałek czasu.

Ybyrapora diversipes. Rodzina: Theraphosidae, podrodzina Avicularinae. Zasięg: Brazylia.