Wyobraź sobie ptasznika, który wprowadza się do twojego terrarium, gdy masz dwadzieścia lat, i wciąż tam siedzi, gdy kończysz czterdziestkę. Grammostola porteri to nie jest fanaberia chwili, to długoletni lokator. Masywna, spokojna, niemal filozoficznie podchodząca do życia, stała się symbolem całego hobby i nieoficjalnym ambasadorem świata ptaszników dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z pająkami hodowlanymi.

Skąd przybywa ten spokojny olbrzym

Grammostola porteri pochodzi z zachodniego stożka Ameryki Południowej, konkretnie z Chile, Argentyny i Boliwii. Jej naturalnym domem są suche, otwarte tereny przy granicy ze słynną Pustynią Atacama, jednym z najsuchszych miejsc na Ziemi. Brzmi surowo? Dla tego ptasznika to po prostu warunki, w których wyewoluował.

W naturze G. porteri nie jest szczególnie wybredna, jeśli chodzi o schronienie. Noruje oportunistycznie, co oznacza, że korzysta z tego, co akurat oferuje teren: szczelina skalna, przestrzeń pod korzeniem drzewa czy porzucona nora gryzonia sprawdzają się jednakowo dobrze. Życie w strefie o dużych wahaniach temperatury i wilgotności wyrobiło w niej odporność, którą hodowcy cenią po dziś dzień.

Wygląd: od różowego malucha do ciemnoszarego kolosa

Jeśli ktoś pokazuje ci różowego, puszystego pająka i mówi, że to Grammostola porteri, prawdopodobnie ma rację. Młode okazy tego gatunku mają ubarwienie różowawe, co bywa źródłem sporego zamieszania, bo do złudzenia przypominają niejednego innego przedstawiciela rodzaju. Z wiekiem pigmentacja się zmienia i dorosła G. porteri prezentuje się zupełnie inaczej: ciemnoszara, niemal czarna, jednolita z subtelnym połyskiem, z muskulatą, krępą sylwetką, której samice osiągają rozpiętość odnóży od 12 do 16 cm.

To właśnie ta jednolitość koloru odróżnia ją od bliskiej krewnej, G. rosea, z którą przez lata była sprzedawana zamiennie jako "chilijski ptasznik". G. rosea jest wyraźnie jaśniejsza i bardziej różowawa nawet jako dorosły okaz. Zamęt trwał długo i niejednemu hodowcy zdarzało się kupić jeden gatunek, sądząc, że ma drugi.

W terrarium: mniej znaczy więcej

Urządzenie terrarium dla G. porteri nie wymaga inżynierskiego geniuszu. Dla dorosłego osobnika wystarczy pojemnik o wymiarach minimum 35x25x25 cm. Substrat powinien mieć głębokość 7-10 cm i składać się z mieszanki kokosa, torfu oraz piasku gliniastego, co umożliwia pająkowi norowanie, jeśli ma na to ochotę. Kryjówka i stała miseczka z wodą to elementy obowiązkowe, reszta to już kwestia estetyki.

Temperaturę najlepiej utrzymywać w zakresie 24-28°C, choć G. porteri słynie z tolerancji na wahania. Pochodzi przecież z terenu, gdzie dobowe i sezonowe różnice temperatur bywają znaczne. Wilgotność 60-70% sprawdza się dobrze: substrat utrzymuj lekko wilgotny po jednej stronie terrarium, zostawiając suchą strefę po drugiej. Gatunek toleruje przesuszenie, ale stały dostęp do wody w miseczce jest niezbędny.

Karmienie wygląda równie przyjaźnie. Świerszcze, karaczany, szarańcza odpowiedniej do rozmiaru pająka wielkości: to podstawa menu. Juwenile jedzą co 5-7 dni, dorosłe osobniki co 7-10 dni. Metabolizm tego gatunku jest wolny, co przekłada się też na tempo wzrostu. Grammostola porteri rośnie bardzo powoli, cecha charakterystyczna dla całego rodzaju, więc nie spodziewaj się nagłych zmian między kolejnymi linieniami.

Temperament i co to znaczy dla hodowcy

Tu dochodzimy do sedna popularności tego gatunku. G. porteri jest wyjątkowo spokojna. Nie szarżuje bez powodu, rzadko korzysta z włosków pokrzywowych, a gdy poczuje się zagrożona, woli się schować lub spokojnie odejść. Nawet przy nieostrożnym obchodzeniu zachowuje zimną krew. To czyni ją idealnym gatunkiem dla osób, które dopiero oswajają się z pająkami hodowlanymi i potrzebują partnera wybaczającego błędy.

Samice dojrzewają płciowo po 3-4 latach i przy odpowiedniej opiece żyją w terrarium 20 lat i dłużej. Samce dojrzewają szybciej i żyją wyraźnie krócej. Kupując samicę G. porteri, warto mieć świadomość, że to decyzja na bardzo, bardzo długą metę.

Nie bez powodu Grammostola porteri jest jednym z najpopularniejszych ptaszników na świecie. Łączy imponujący wygląd z łagodnym charakterem i długowiecznością, której nie powstydziłby się niejeden żółw.

Grammostola porteri. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Chile, Argentyna, Boliwia (suche tereny otwarte przy granicy z Pustynią Atacama).