Wyobraź sobie pająka, który przez trzy dni spokojnie ignoruje świerszcza biegającego po jego terrarium. Nie dlatego, że jest głodny, nie dlatego, że jest chory. Po prostu ma własne zdanie na temat pośpiechu. To właśnie Grammostola rosea, ptasznik chilijski, czyli jeden z najbardziej charakternych i jednocześnie najbardziej przyjaznych gatunków dostępnych na polskim rynku.

Skąd pochodzi i jak żyje na wolności

Grammostola rosea zamieszkuje górzyste tereny Chile, Argentyny i Boliwii. To krajobraz kamieni, suchych zboczy i przestrzeni między skałami, które ptasznik wykorzystuje jako naturalne schronienie. W terenie osobniki rzadko się zakopują, bo typ podłoża po prostu na to nie pozwala. W terrarium jednak nie brakuje osobników, które z przekopywania podłoża robią cały styl życia. Nie jest to nieprawidłowość, to po prostu wyraz tego, że w domu można sobie pozwolić na więcej niż na skale w Andach.

Wygląd

W Polsce spotkasz dwie odmiany kolorystyczne tego gatunku i różnica między nimi jest na tyle wyraźna, że hodowcy traktują je niemal jak dwa różne pająki. Odmiana standardowa prezentuje różowo-fioletowy karapaks, szarawe, gęsto owłosione odnóża z ledwo widocznymi białymi pasami oraz ciemniejszy, brązowawy odwłok. Całość jest przyjemna dla oka, spokojna, elegancka.

Odmiana czerwona, zwana Red Morph lub Red Star, to zupełnie inna bajka. Karapaks ma wyraźny odcień czerwieni, odwłok i odnóża są koloru cegły, gęsto pokryte włoskami. Pod dobrym oświetleniem studyjnym całe ciało prezentuje subtelną niebieską iryzację. W słabym świetle kolory mogą wyglądać stłumiono i wyblakle, dlatego świeżo nabyte okazy z czerwonej formy potrafią początkowo rozczarować, po jakimś czasie kolory nabierają intensywności i efekt jest spektakularny. Mniejsze i młodsze osobniki mają generalnie mniej nasyconą czerwień, za to duża, stara samica może wyglądać jak ogromna eksplozja koloru.

Dorosła samica osiąga około 7-8 cm długości ciała, a z rozpostartymi odnóżami nawet 15 cm. Samce są wyraźnie mniejsze, mieszczą się w okolicach 4-5 cm. Samica jest masywniejsza i mimo krótszych odnóży potrafi rozmiarem zaskoczyć. Ubarwienie obu płci jest zbliżone, choć u samców karapaks bywa żywiej ubarwiony. Dojrzałe samce mają charakterystyczne haczyki na przedniej parze nóg oraz bulbusy na nogogłaszczkach.

W terrarium

Dorosłemu osobnikowi zapewnij terrarium o wymiarach około 30 x 30 x 25 cm. Sprawdzi się zarówno model otwierany z góry, jak i od frontu. Ważna jest porządna wentylacja w postaci nawierconej aluminiowej płytki, bo druciane i plastikowe siatki mogą zostać przegryzione. Podłoże: kwaśny torf, włókno kokosowe lub ich mieszanka, na grubość 5-7 cm. To pozwoli pająkowi kopać i pomoże utrzymać wilgotność.

Temperatura powinna wynosić 23-25°C w ciągu dnia, z nocnym spadkiem do około 20°C. Wilgotność utrzymuj na poziomie około 60%. Miseczka z wodą to obowiązek. Terrarium możesz udekorować korkiem, kawałkami kory, łupiną kokosa jako kryjówką, a nawet żywymi roślinami. Tradescantia (trzykrotka) sprawdza się tu wyjątkowo dobrze, rośnie bez problemów nawet przy spokojnym nawilżeniu.

Co do żywienia: nie oczekuj spektakularnych polowań. Grammostola rosea jest znana z głodówek robionych bez żadnej widocznej przyczyny. Jeśli świerszcz chodzi po terrarium od trzech dni i pająk go nie ruszył, to po prostu taki jest ten gatunek. Nie panikuj.

Temperament i trudność hodowli

To jest pająk dla każdego. Łagodny, spokojny, tolerancyjny na błędy hodowcy. Epizodyczne przesuszenie terrarium, jedna noc bez ogrzewania, chwilowe zaniedbanie, on to przeżyje. Włoski parzące wyczesuje zdecydowanie rzadziej niż ptaszniki z rodzaju Brachypelma, co jest dobrą wiadomością dla osób z tendencją do alergii. Przy przekładaniu nie wymaga koniecznie pęsety, choć ta jest zawsze rozsądnym zabezpieczeniem.

Jest jedno ale. Grammostola rosea rośnie niesamowicie wolno. Cały rodzaj Grammostola ma tę cechę, ale rosea robi to wyjątkowo konsekwentnie. Do rozmiaru L7 mija spokojnie około dwóch lat, a zanim mały osobnik urośnie do imponujących rozmiarów, może minąć nawet sześć lat. Dlatego szczerze polecamy kupowanie podrośniętych okazów, zamiast kilkucentymetrowych maluchów. Długie oczekiwanie potrafi skutecznie zniechęcić do hobby.

Za to jeśli już masz dorosłą samicę, możesz liczyć na naprawdę długą znajomość. Samice tego gatunku dożywają w optymalnych warunkach nawet 25-30 lat. Samce żyją krócej, maksymalnie 2-3 lata po ostatniej wylince. To jest zwierzę, z którym możesz spędzić naprawdę dużo czasu.

Grammostola rosea jest wymieniana obok Grammostola pulchripes i Grammostola pulchra jako jeden z najlepszych wyborów na pierwszego ptasznika. Piękna, spokojna, wybaczająca błędy i dostępna w Polsce już od około 60-70 złotych za dorosłą samicę. Trudno o lepszy punkt startowy w świecie hodowli ptaszników.

Grammostola rosea. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Chile, Argentyna, Boliwia (tereny górskie).