Są gatunki, które na giełdzie ptaszników kończą się zanim zdążysz doczytać opis. Psalmopoeus rufus, zwany w polskich hodowlach rufilatką, to właśnie taki okaz. Połączenie uderzającej urody, względnie spokojnego jak na rodzaj Psalmopoeus temperamentu i autentycznej rzadkości w kolekcjach sprawia, że każde pojawienie się tego pająka na rynku kończy się błyskawicznie. Jeśli nigdy nie miałeś okazji zobaczyć tego gatunku na żywo, artykuł jest dla ciebie dobrym początkiem.

Skąd pochodzi ta rzadkość

Rufilatka pochodzi z Panamy i przyległych terenów Ameryki Środkowej, gdzie zamieszkuje tropikalne lasy deszczowe. Żyje w koronach drzew, pień wyżej od ziemi niż większość pająków, które trzymamy w kolekcjach. Opisana naukowo przez Gabriela w 2014 roku, jest więc gatunkiem stosunkowo świeżo skatalogowanym. W naturze oznacza to często, że wiedza hodowlana gromadzi się powoli, a informacje wciąż napływają głównie od pasjonatów, którzy mieli szczęście lub cierpliwość ją zdobyć.

Wygląd

Zobaczenie rufilatki po raz pierwszy robi wrażenie, nawet na osobach, które przez ręce przepuściły już dziesiątki gatunków. Karapaks jest złoty i błyszczący, przez co w dobrym świetle wygląda niemal metalicznie. Nogi mają barwę brzoskwiniowo-różową, delikatną i ciepłą zarazem. Odwłok zdobi wyraźny czarny wzór, który kontrastuje z resztą ubarwienia i nadaje całości elegancji. To nie jest pająk, który wtapia się w tło. Hodowcy zgodnie opisują P. rufus jako jednego z najpiękniejszych przedstawicieli całego rodzaju, a biorąc pod uwagę, że Psalmopoeus to rodzaj generalnie urodziwy, poprzeczka stoi wysoko.

Wylinki dorosłych okazów bywają opisywane jako potężne, co dobrze zapowiada finalny rozmiar zwierzęcia.

W terrarium

Konfiguracja terrarium dla rufilatki wynika wprost z jej nadrzewnego trybu życia. Potrzebujemy wysokiego zbiornika: to nie jest gatunek, który chodzi po podłożu. Korek w rolce lub kawałki kory przymocowane pionowo dają jej idealne miejsce do siedzenia i budowania schronienia. Sztuczne liście rozłożone wewnątrz szybko zamieniają się w osnowę sieci, którą pająk gęsto oplata swoją kryjówkę. Kryjówka pionowa to podstawa, bez niej rufilatka będzie zestresowana i mało widoczna.

Temperatura w terrarium powinna mieścić się w przedziale 22-27°C, co odpowiada klimatowi tropikalnej Ameryki Środkowej. Wilgotność utrzymujemy na poziomie 70-80%: substrat lekko wilgotny, regularne mgiełkowanie ścian zbiornika. Nie przesadzamy z suszą, ale też nie zalewamy dna, bo nadmiar stagnującej wody w terrarium nadrzewnym nie służy niczemu dobremu.

Karmienie jest bezproblemowe. Świerszcze, karaczany, szarańcza przyjmowane są bez marudzenia. Dorosłe okazy karmimy co 7-10 dni, młodsze osobniki potrzebują pokarmu częściej. Po wylinaniu czekamy, aż karapaks stwardnieje, zanim znów podamy zdobycz.

Temperament i trudność hodowli

Tu rufilatka pozytywnie zaskakuje. Na tle rodzaju Psalmopoeus, który słynie z nerwowych, szybkich i chętnie uciekających pająków, P. rufus wypada spokojniej. Nie należy co prawda do gatunków dla kompletnych nowicjuszy: jest szybka, a jej ewentualna reakcja obronna może być gwałtowna. Nie ma jednak tak silnej tendencji do desperackiej ucieczki z terrarium jak na przykład P. irminia, co przy pracach porządkowych stanowi realną różnicę.

Ważne: jak wszystkie Psalmopoeus, rufilatka jest gatunkiem bez włosków pokrzywowych. To oznacza, że jej jedyną bronią są chelicery i jad. Pająki bez urticating hairs mają tendencję do polegania na szybkości i gryzieniu zamiast na ostrzegawczym bombardowaniu włoskami. Dlatego spokojne, pewne ruchy i brak gwałtownych gestów w terrarium to absolutna podstawa.

Gatunek rekomendowany dla doświadczonych hodowców, szczególnie tych, którzy mieli już do czynienia z pająkami nadrzewnymi lub innymi przedstawicielami rodzaju Psalmopoeus. Samice mogą żyć piętnaście lat lub więcej, więc decyzja o nabyciu rufilatki to zobowiązanie długoterminowe.

Jeśli trafi ci się okazja zakupu, a masz już za sobą kilka lat hodowli ptaszników: bierz.

Psalmopoeus rufus. Rodzina: Psalmopoeidae. Zasięg: Panama i przyległe obszary Ameryki Środkowej.