Są pająki, które wyglądają jak pająki. I są pająki, które wyglądają jak coś zupełnie innego. Wicsyria sp. należy do tej drugiej kategorii bez żadnych wątpliwości. Kiedy widzisz tego malucha po raz pierwszy, mózg przez chwilę odmawia klasyfikacji: mrówka? Skorpion? Jakiś owad z kosmosu? Dopiero duże, okrągłe oczy zdradzają prawdę, że masz do czynienia z pająkiem skaczącym, tyle że wyposażonym w jedno z najbardziej niesamowitych ciał w całej rodzinie Salticidae.

Kto to właściwie jest i skąd pochodzi

Wicsyria to rodzaj skakunów zamieszkujących tropikalne wyspy Azji i Afryki, liczący ponad dwadzieścia gatunków. Okaz, o którym mówimy, pochodzi z Borneo, czyli z jednego z najbardziej bioróżnorodnych zakątków naszej planety. Gęsta dżungla, wysoka wilgotność, gra światła i cienia między koronami drzew: to środowisko, które ukształtowało tego niezwykłego łowcę.

Taksonomia rodzaju jest nieco skomplikowana i wciąż żywa. Część gatunków historycznie przesuwano między Wicsyria a innymi rodzajami, a kilka z nich trafiło ostatecznie do rodzaju Pruszyńskia, nazwanego na cześć polskiego arachnologa Jerzego Pruszyńskiego. Mały, ale konkretny powód do dumy dla polskiej arachnologii.

W Polsce Wicsyria sp. jest dostępna, choć nie jest to gatunek, który znajdziesz na każdym targu. Opisywany okaz trafił do hodowcy od Jarka z TarantulaHome na krakowskich targach. Na etykietce figurował jako „wic siria SP Gibon Jumping", co dobrze oddaje klimat, w jakim poruszają się rzadsze gatunki skakunów w Polsce: trochę z anglojęzycznym opisem, trochę z pamięci, ale zawsze z autentycznym entuzjazmem sprzedawcy.

Wygląd, który zapada w pamięć

Opisywany okaz to dorosły samiec i już na wstępie trzeba powiedzieć wprost: ten pająk wygląda nieproporcjonalnie. Ciało jest bardzo wydłużone i smukłe, co daje efekt niespodziewany u skakuna. Do tego dochodzą bardzo długie i cienkie nogogłaszczki z charakterystycznym owalnym zakończeniem, ciągnącym się za pająkiem niczym mały ogon. Szczękoczułki rozstawione na boki skrywają zakrzywione pazury jadowe, niewidoczne w spoczynku. Na szczycie głowotułowia widnieje wyraźna czerwona czapeczka. A oczy? Duże, okrągłe, charakterystyczne dla całej rodziny skakunów, robiące piorunujące wrażenie przy bliższym spojrzeniu.

Zestawiając to wszystko razem, rozumiesz, dlaczego hodowcy mówią o połączeniu mrówki i skorpiona. Wicsyria sp. to pająk, którego zdjęcie chce się natychmiast pokazać wszystkim znajomym.

W terrarium

Jako mieszkaniec tropikalnego Borneo, Wicsyria sp. potrzebuje warunków ciepłych i umiarkowanie wilgotnych. Środowisko tropikalne to wskazówka: nie dopuszczać do przesuszenia, zapewnić wyższą temperaturę i trochę roślinności dającej możliwość eksploracji. Skakuni to myśliwi wzrokowi i potrzebują przestrzeni do obserwowania otoczenia oraz, przede wszystkim, do skakania.

A Wicsyria sp. skacze z pomysłem. Podczas każdego skoku zostawia za sobą nić pajęczyny jako asekurację. Jeśli nie doleci do celu, lina ją uratuje. Odpycha się przy tym praktycznie wszystkimi odnóżami jednocześnie, co przy obserwacji robi naprawdę dynamiczne wrażenie i sprawia, że terrarium staje się sceną małego teatru.

Jeśli chodzi o pokarm, w naturze Wicsyria sp. poluje prawdopodobnie na małe owady i ewentualnie małe pająki. W hodowli karaczany czy świerszcze w odpowiednim rozmiarze to dobry punkt wyjścia. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość. Opisywany samiec przez dwa dni ignorował podawanego karaczana całkowicie, dopiero przy kolejnej próbie dał się uwiecznić na filmie podczas skutecznego ataku. To nie anomalia: dorosłe samce wielu gatunków skakunów bywają kapryśne w nowym otoczeniu i często wykazują mniejsze zainteresowanie pokarmem przez pierwsze dni.

Temperament i trudność hodowli

Wicsyria sp. to aktywny łowca, żywy i ciekawski jak każdy skakun. Wzrok jest jej głównym zmysłem i reaguje na ruch wyraźnie szybciej niż pająki opierające się na innych bodźcach. Obserwowanie polowania to czysta przyjemność, szczególnie jeśli złapiesz moment, kiedy pająk precyzyjnie namierza cel i odpycha się do skoku z asekuracyjną nicią w tle.

Gatunek nie jest trudny technicznie, ale skomplikowana taksonomia rodzaju, dostępność ograniczona do nielicznych hodowców i kapryśne nawyki żywieniowe dorosłych samców sprawiają, że Wicsyria sp. to propozycja raczej dla kogoś, kto ma już doświadczenie ze skakunami i potrafi docenić jej wyjątkowość. Jeżeli szukasz skakuna, który przykuwa uwagę od pierwszego spojrzenia i ma charakter trudny do opisania słowami, Wicsyria sp. to bardzo dobry trop.

Wicsyria sp. Rodzina: Salticidae. Zasięg: Borneo, tropikalne wyspy Azji i Afryki.