Wyobraź sobie terrarium wysokie na trzydzieści centymetrów, szczelnie obudowane pajęczyną na samym szczycie. Gdzie jest pająk? Gdzieś tam, za nieprzejrzystą ścianą przędzy, schowany tak głęboko, że widać co najwyżej jedną lub dwie nogi. Brzmi nudno? To złudne wrażenie. Kiedy już uda ci się zobaczyć Avicularia minatrix w całej okazałości, zrozumiesz, dlaczego doświadczeni hodowcy nazywają go po prostu fenomenalnym.

Kto to jest i skąd pochodzi

Avicularia minatrix to mieszkaniec lasów deszczowych Wenezueli, który wiedzie życie zaprzysiężonego miłośnika wysokości. W naturze zamieszkuje korony drzew, budując szczelne gniazda z pajęczyny daleko ponad ziemią. Im wyżej, tym lepiej. Ten nawyk przenosi się wprost do terrarium: pająk zaraz po osiedleniu się wspina na sam szczyt pojemnika i bierze się do tkania.

To zarazem najmniejszy gatunek z rodzaju Avicularia obecny w hodowli. Dorosłe samice osiągają maksymalnie 4,5 cm długości ciała, samce zaś zwykle nie przekraczają 3 cm. Dymorfizm płciowy jest wyraźny: samce mają smuklejsze nogi i mniej masywne ciało, a rozpiętość ich odnóży nieraz przewyższa samicę mimo skromniejszego tułowia.

Wygląd: czarno-pomarańczowy dresscode

Wygląd Avicularia minatrix to jeden z tych przypadków, gdy przyroda nie oszczędzała na pigmencie. Wzór ubarwienia pozostaje podobny przez całe życie pająka, choć intensywność kolorów delikatnie ewoluuje z wiekiem.

Młode osobniki mają jasnobeżowy karapaks, różowawe nogi i czarny odwłok, na którym od samego początku widoczny jest czerwono-pomarańczowy rysunek przywodzący na myśl tygrysi deseń. Dorosłe samice stają się beżowo-złote, a ich odwłok, wciąż intensywnie czarny, ozdobiony jest mocnym pomarańczowym wzorem, który wręcz świeci na tle jasnego tułowia. Efekt jest uderzający.

Co ważne: A. minatrix nie przechodzi tak dramatycznej metamorfozy barwnej jak Caribena versicolor. Młody osobnik od razu przypomina dorosłego, a kolory po prostu nabierają nasycenia z każdą kolejną wylinką.

W terrarium

Terrarium powinno być przede wszystkim wysokie. Minimalne wymiary to 15 x 15 x 30 cm (długość, szerokość, wysokość), a jeśli masz ochotę dać pająkowi więcej przestrzeni w pionie, nie będzie narzekał. Jako podłoże sprawdza się włókno kokosowe, torf lub ich mieszanka w proporcji 1:1, wystarczająco gruba warstwa, by utrzymywała wilgoć. Do środka warto wrzucić tuby korkowe lub kawałki kory brazylijskiej. Pająk wybuduje gniazdo w górnej części pojemnika i od tej chwili bardzo rzadko będzie wychodził na zewnątrz.

Temperatura w ciągu dnia powinna wynosić od 24 do 28 stopni Celsjusza ze spadkiem nocnym do 20-22 stopni. Wilgotność na poziomie 75-85 procent, utrzymywana przez regularne zraszanie ścianek co kilka dni. Avicularia chętnie piją właśnie z wilgotnych powierzchni.

I tu jest jeden absolutnie krytyczny punkt: wentylacja. A. minatrix potrzebuje wysokiej wilgotności, ale bez dobrego przepływu powietrza terrarium zamienia się w saunę. Pająk tego nie przeżyje. Sygnał alarmowy jest prosty: jeśli po spryskaniu woda utrzymuje się na ściankach przez trzy lub więcej dni, trzeba natychmiast zwiększyć cyrkulację powietrza. Pojemnik powinien mieć otwory zarówno u góry, jak i na dole.

Karmienie nie sprawia problemów. Zadomowiony osobnik atakuje świerszcza szybko i skutecznie. Jedno zastrzeżenie: pająk bez ustalonego gniazda bywa nieufny i może przez jakiś czas ignorować pokarm. Dajcie mu się najpierw osiedlić.

Temperament i trudność hodowli

Temperamentowo A. minatrix to typowy przedstawiciel rodzaju: spokojny, nieagresywny i skryty do granic możliwości. Hodowcy miewają te pająki od lat i widzą je od święta, głęboko schowane za szczelną ścianą przędzy. Jednak kiedy coś wypłoszy minatrixa z kryjówki, efekty bywają spektakularne: biegnie, skacze, zwija się w kulkę, toczy się, biegnie dalej. Szybki i skoczny jak mało który pająk z tego rodzaju, co utrudnia fotografowanie makro i wymaga ostrożności przy każdym otwieraniu terrarium. Jad jest słaby i nie stanowi zagrożenia dla człowieka.

Czy nadaje się dla początkujących? Tak, pod jednym warunkiem: hodowca musi pilnować wilgotności i wentylacji. To dwa filary udanej hodowli tego gatunku. Zaniedbanie któregokolwiek może skończyć się źle nawet przy najlepszych chęciach. Dla kogoś, kto marzy o rozmnożeniu bez wcześniejszego doświadczenia na innych gatunkach, lepiej zacząć od czegoś prostszego.

Przy dobrych warunkach samice żyją co najmniej 6-7 lat. Nagroda za okazanie cierpliwości i szacunku dla potrzeb gatunku jest prosta: miniaturowy tygrys, prawie zawsze ukryty, ale zawsze obecny za zasłoną gęstej przędzy.

Avicularia minatrix. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: lasy deszczowe Wenezueli.