Wyobraź sobie ptasznika, którego bierze na rękę osoba, która normalnie boi się pająków, i stwierdza: "No nie, tego się nie boję." To nie jest opis wymyślonej sceny. To Avicularia sp. w praktyce. Coś, co hodowcy nazywają "pluszakami w świecie ptaszników", a kolekcjonerzy ustawiają się po nie w kolejce.

Skąd pochodzi ta piękność

Avicularia to rodzaj ptaszników z Ameryki Południowej, obejmujący kilka naprawdę efektownych gatunków nadrzewnych. Wśród najchętniej hodowanych znajdziemy Avicularia sp. amazonica (zwaną też amazonicą Manaus, od miasta w pobliżu którego schwytano pierwsze osobniki, by odróżnić ją od spokrewnionego gatunku odławianego w tym samym czasie w Peru) oraz Avicularia sp. "peru purple", handlowo określaną jako Peru Purple Pink Toe. Oba gatunki zamieszkują tropikalne tereny Ameryki Południowej, w tym Ekwador i Peru, spędzając życie w koronach drzew. To właśnie to środowisko ukształtowało ich wygląd, zachowanie i potrzeby hodowlane.

Wygląd

Różowe stópki uchodzą za najbardziej urocze w całym świecie ptaszników i trudno się z tym nie zgodzić. Ale Avicularia to znacznie więcej niż tylko czarujące zakończenia odnóży.

Maluchy w pierwszym stadium mierzą około centymetra i są zaskakująco jasne, wręcz blade jak na swój rodzaj. Już po czwartej wylince zaczyna pojawiać się ciemniejszy kolor z lekko niebieskawymi przebłyskami. Podrostki w okolicach siódmej i ósmej wylinki to prawdziwy pokaz: intensywnie czerwone, długie sety na odwłoku i wyraźny niebieski kolor na całym ciele, który z wiekiem przechodzi stopniowo w odcień zielony.

Dorosłe samice Avicularia sp. amazonica wyglądają wyjątkowo. Zielono-niebieskie, z promieniście rozchodzącymi się od centrum karapaksu pasmami, długimi kremowymi włoskami na całym ciele i charakterystycznym wzorem czerwonych set na odwłoku. Co ciekawe: białe zakończenia włosków na odnóżach stanowią u tego gatunku nawet połowę długości całego włoska, co daje efekt znacznie bardziej wyrazisty niż u innych przedstawicieli rodzaju. Stópki zakończone są delikatnym kremowym paskiem, widocznym szczególnie gdy pająk zawiesza się na pionowej powierzchni. Samice osiągają 7 do 7,5 cm długości ciała; samce są mniejsze, zwykle około 5 cm, z dłuższymi odnóżami i hakami na goleniach pierwszej pary odnóży. Po ostatniej wylince samce drastycznie zmieniają ubarwienie: zanika czerwona plama na odwłoku, kolor ciemnieje.

Avicularia sp. "peru purple" to z kolei pająk o grafitowym karapaksie pokrytym długimi włoskami, pomarańczowych końcówkach stóp i czerwonym odwłoku z ciemnym ornamentem. Dorosłe osobniki schwytane w naturze mogą mieć rozpiętość odnóży nawet 18-20 cm.

Jeden szczegół, który trudno pominąć: układ oczu tych pająków wygląda jak malutkie okulary. Kiedy Avicularia patrzy prosto na ciebie, ma się wrażenie, że odwzajemnia spojrzenie z autentyczną ciekawością.

W terrarium

Avicularia sp. to gatunek nadrzewny w pełnym tego słowa znaczeniu. Od 95 do 99 procent czasu spędza w górnych partiach pojemnika, zazwyczaj w gęstej, białej sieci rozpiętej od wieczka aż po dno. Takie gniazdo-rura to znak rozpoznawczy całego rodzaju.

Terrarium powinno być pionowe, o wymiarach co najmniej 30x30x50 cm. Młode osobniki trzymamy w mniejszych pojemnikach, ale zawsze proporcjonalnie wysokich, nigdy w płaskich kliszówkach. Jako podłoże sprawdza się włókno kokosowe, torf lub ich mieszanka; doskonale sprawdza się też czysty mech torfowiec, bo znakomicie utrzymuje wilgoć. W górnej strefie terrarium warto umieścić rośliny (np. trikrotkę albo tradeskancję) lub przynajmniej sztuczne odpowiedniki: pająk chętnie wpleśnie gniazdo właśnie tam. Kawałki kory i gałęzie uzupełnią aranżację i ułatwią wspinaczkę.

Temperatura dzienną utrzymujemy w zakresie 25-28°C; nocą może spaść do 22-23°C. Obserwacje samic odłowionych w naturze pokazują, że gatunek aktywnie wybiera najcieplejsze miejsca w terrarium, nawet powyżej 30°C. Ważne, żeby pająk miał możliwość takiego wyboru, a nie był skazany na jednolite ciepło w całym pojemniku. Uważaj na nagłe spadki temperatury: Avicularia jest na nie wrażliwa.

Wilgotność powinna wynosić 75-85%. Ścianki terrarium warto regularnie zraszać, bo pająki z tego rodzaju chętnie piją właśnie z wilgotnych powierzchni. I tutaj pojawia się pułapka, w którą wpada wielu hodowców: wilgotność i wentylacja muszą iść w parze. Avicularia potrzebuje zarówno wysokiej wilgoci, jak i stałego przepływu powietrza przez perforowane wieczko i otwory w dolnej części pojemnika. Brak cyrkulacji to wyrok, nawet przy idealnym poziomie wilgotności.

Żywienie nie sprawia trudności. Świerszcze sprawdzają się świetnie; maluchy w stadium L2 chętnie przyjmują mikrowylęg. Przed wylinką, gdy odwłok jest nabiły i pająk przestaje reagować na pokarm, przerywamy karmienie i usuwamy świerszcze z pojemnika.

Temperament i trudność hodowli

"Pluszak w świecie ptaszników" to określenie, które pada przy Avicularia regularnie i zasłużenie. Spokojny, dostojny, nieprowokujący. Doskonały wybór dla osoby zaczynającej przygodę z ptasznikami: daje spektakularne efekty wizualne bez nerwów. Jad tych pająków jest słaby, choć przy ich rozmiarach nawet "suche" ukąszenie może być bolesne.

Samice żyją zazwyczaj 5-8 lat; samce giną w ciągu pół roku po ostatniej wylince. Rozmnażanie przebiega zazwyczaj bezproblemowo: samica po 2-3 miesiącach od kopulacji buduje kokon z 100-200 jaj, a po kolejnych 6-9 tygodniach wylęga się od 150 do 200 nimf. Warto wiedzieć, że Avicularia bywa, że ginie bez wyraźnej przyczyny i dotyczy to wielu hodowców. Nie ma co się nadmiernie stresować, gdy coś takiego się zdarzy.

Jeśli szukasz ptasznika, który zachwyca urodą, jest spokojny jak nikt inny i nie trzyma cię w ciągłym napięciu, Avicularia sp. to odpowiedź na twoje pytanie.

Avicularia sp. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Ameryka Południowa (Brazylia, Peru, Ekwador i okoliczne tereny tropikalne).