Jest takie uczucie, kiedy otwierasz styrobox z nowym pająkiem i po raz pierwszy w życiu widzisz dany gatunek na żywo, nie na zdjęciu, nie na filmiku, lecz naprawdę, w zasięgu ręki. Intensywna, smoliście czarna sylwetka z rdzawymi, puszystymi włoskami na nogach. Masywna, jakby odlana z czegoś cięższego niż pozostałe brachy. To jest właśnie Brachypelma klassi i po jednym spojrzeniu rozumiecie, dlaczego hodowcy szukają jej latami.

Rzadkość, której nie widać w hodowlach

Brachypelma klassi pochodzi z zachodnie Meksyku, choć jej zasięg rozciąga się prawdopodobnie również na Gwatemalę. W Polsce trafia się na nią niezwykle rzadko, zooegzotyki raczej jej nie wystawiają, a jeśli już, cena dorodnej samicy potrafi wynosić 250 złotych i więcej. To gatunek objęty Załącznikiem II Konwencji Waszyngtońskiej (CITES), co oznacza, że przy zakupie powinniście otrzymać stosowną dokumentację od sprzedającego. Bez papierów, bez pająka.

Co ciekawe, liczność w hodowlach nie przekłada się na sytuację w naturze. W Meksyku to najrzadszy i najbardziej zagrożony gatunek spośród wszystkich przedstawicieli rodzaju Brachypelma. Można trafić na kolekcję, w której jest ich kilka, ale w terenie to istna rzadzizna. Rozmnożenie tego gatunku w warunkach hodowlanych byłoby prawdziwym wydarzeniem.

Wygląd, który zapada w pamięć

Klassi to pająk, który robi wrażenie nawet na tle innych, urodziwych przedstawicieli rodzaju. Intensywnie aksamitna, głęboka czerń pokrywa całe ciało, a od połowy długości nóg zaczyna się przejście w rdzawo-rudawe, wyraźnie puchate owłosienie. Ciało dorosłej samicy osiąga około 6 centymetrów, przy czym budowa jest wyjątkowo masywna, wyraźnie bardziej krępa niż na przykład u B. auratum trzymanej w tym samym terrarium.

Warto wiedzieć, że intensywność ubarwienia silnie zależy od czasu, jaki upłynął od ostatniej wylinki. Pająk tuż przed linieniem może wyglądać na wyblakłego, przytłumionego, kolory po prostu „wypłowiałe". Za to zaraz po wylince? Czerń staje się głęboka, rdzawe włoski dosłownie płoną. To jeden z tych gatunków, które warto zobaczyć bezpośrednio po przeobrażeniu.

W terrarium

Klassi to gatunek naziemny z wyraźną skłonnością do kopania. Podłoże powinno być odpowiednio głębokie, podobnie jak przy innych „blaszkach" z rodzaju Brachypelma. Docelowe terrarium dla dorosłej samicy to kostka około 25 na 25 na 25 centymetrów, klasyczny rozmiar dla dużego ptasznika naziemnego.

Temperatura i wilgotność pozostają typowe dla meksykańskich ptaszników z suchych regionów: umiarkowane ciepło, suche podłoże z lekko wilgotnym narożnikiem. Nie ma tu niespodzianek, gatunek nie jest wymagający.

Kwestia karmienia okazuje się za to bardzo sprawna. Samica po wylince, gdy minie bezpieczny czas na stwardnienie nowych okrywek, rzuca się na ofiarę bez ociągania. Duża szarańcza zostaje obezwładniona dosłownie kilkanaście minut po wrzuceniu do terrarium. Dla porównania, afrykańskie ptaszniki z silniejszym jadem uśmierciłyby taką ofiarę szybciej, bo klassi dysponuje stosunkowo słabym jadem. Jednak skuteczność jest pełna, pająk wie, co robi.

Temperament i trudność hodowli

Na papierze: spokojny, potulny, nudny niemal, rekomendowany dla początkujących. W praktyce? Warto pamiętać, że każdy pająk to odrębna osobowość. Zdarza się, że konkretny osobnik klassi okazuje się bardzo defensywny, grozi ugryzieniem przy zbliżeniu palca, przyjmuje pozycję atakującą bez ostrzeżenia. Jeden egzemplarz śpi w terrarium i daje się fotografować, inny sprawia, że właściciel szybko uczy się zasady, że palec do środka nie wchodzi.

Jako gatunek klassi należy do rodzaju Brachypelma, a to oznacza jedno: wzrost jest powolny. „Muszą długo, długo rosnąć" i tutaj żadnych skrótów nie ma. Dojrzałość płciowa to kwestia lat, nie miesięcy. Samica zbliżająca się do 6 centymetrów jest już praktycznie dorosła.

Rozmnażanie tego gatunku jest możliwe i planowane przez coraz więcej hodowców, samce bywają udostępniane do kojarzeń. Jeśli macie szczęście mieć dorosłą samicę i traficie na chętnego posiadacza samca, warto spróbować. Byłoby to naprawdę wyjątkowe.

Klassi to gatunek dla kogoś, kto szuka czegoś rzadkiego, efektownego i stosunkowo spokojnego w codziennej opiece. Nie rzuca się po terrarium, nie sprawia kłopotów pielęgnacyjnych, za to robi piorunujące wrażenie na każdym, kto spojrzy do terrarium po raz pierwszy.

Brachypelma klassi. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: zachodni Meksyk, prawdopodobnie również Gwatemala. Gatunek objęty CITES Załącznik II.