Wyobraź sobie, że otwierasz terrarium, a w środku siedzi coś z czarno-białym geometrycznym wzorem na grzbiecie i nogami podbitymi intensywną cytrynową żółcią. Tuż po linieniu te kolory są tak soczyste, że trudno uwierzyć, iż to żywy pająk, a nie malowany lakierem. Poecilotheria regalis to gatunek, który hodowcy znają dobrze: najpowszechniejszy przedstawiciel rodzaju w hodowlach na całym świecie, szybki, efektowny i jadowity. Zestaw, który gwarantuje, że praca z nim nigdy nie jest nudna.

Skąd pochodzi ten elegant

P. regalis pochodzi z Indii, konkretnie ze środkowo-zachodnich i południowo-wschodnich rejonów subkontynentu. Można go spotkać na terenie Wzgórz Nilgiri, w okolicach Coorg, Arkonam, Matheran, Dahanu czy Tirupati. Gatunek ma ponad 27 znanych populacji, co czyni go jednym z najszerzej rozpowszechnionych Poecilotheii w naturze. W środowisku żyje w wilgotnych lasach deszczowych, gdzie rytm wyznaczają pory suche i mokre. Ta sezonowość sprawia, że dorosłe osobniki dobrze znoszą przejściowe wahania wilgotności w terrarium. Gatunek figuruje na liście CITES ze statusem najmniejszej troski, jednak dokumentacja jest obowiązkowa: bez papierów potwierdzających legalne pochodzenie pająka nie ma mowy o legalnym posiadaniu.

Wygląd

Poecilotheria regalis to największy gatunek z tej grupy dostępny w hodowlach. Dorosłe samice osiągają do 20 cm rozpiętości nóg i około 7 cm długości ciała. Na pierwszy rzut oka uderza wzór: karapaks i odwłok pokryte czarno-białymi diamentami, odnóża w wyraźne czarno-białe pasy. Jeśli jednak chcesz mieć pewność, że trzymasz właśnie regalis, a nie vittata czy fasciata, sprawdź spód pająka lub jego wylinkę. Biały pasek na spodzie odwłoka to cecha unikalna dla tego gatunku wśród wszystkich Poecilotheii dostępnych w hodowlach. Oprócz tego spód nóg jest intensywnie żółty, z wyraźnym cytrynowym odcieniem, mocniejszym niż u pozostałych gatunków z rodzaju. Te dwa znaki razem dają stuprocentową pewność.

Młode osobniki w stadium L1 wyglądają skromniej. Są szare, prawie bez koloru, ale wzór na odnóżach zdradza przynależność do rodzaju już od najmłodszych stadiów. Tuż po linieniu kolory nabierają intensywności, której nie sposób opisać bez popadania w przesadę.

W terrarium

Skoro regalis jest nadrzewny, terrarium powinno być przede wszystkim wysokie, z przestrzenią do wspinaczki i solidną kryjówką w górnej strefie. Dobrze sprawdza się tuba korkowa zamocowana na bocznej ścianie lub z tyłu pojemnika. Przy hodowli grupowej warto pilnować liczby kryjówek: zbyt wiele sprzyja terytorialności i kanibalizmu, więc tutaj mniej znaczy więcej.

Temperatura w ciągu dnia powinna wynosić 27 do 30 stopni Celsjusza, nocą można ją obniżyć do 22-24 stopni. Wilgotność utrzymuj na poziomie 70-80 procent. Regularne spryskiwanie ścianek pomaga, a pająki aktywnie piją krople wody ze ścian pojemnika. Miseczka z wodą to standard.

Żywienie nie jest skomplikowane: świerszcze sprawdzają się dobrze. Przy hodowli grupowej karmieniu towarzyszy szczególna atrakcja, bo kilka osobników naraz łapie swoje ofiary. Warto pamiętać, że przy większej grupie kwestia sanitarna staje się wyzwaniem sama w sobie.

Tempo wzrostu jest imponujące. Regalis rośnie błyskawicznie, a każde linienie przynosi namacalny przyrost. Samce rozwijają się szczególnie szybko. Samice dożywają około 15 lat, samce giną mniej więcej pół roku po ostatnim linieniu.

Temperament i trudność hodowli

Regalis uchodzi za najmniej agresywny gatunek w rodzaju, ale słowo "najmniej" trzeba tu traktować z rezerwą. Pająk jest błyskawicznie szybki i skoczny. Gdy poczuje się zagrożony, woli uciec do kryjówki niż atakować, jednak reaguje gwałtownie na szybkie ruchy i zmiany przepływu powietrza. Przy spokojnej, powolnej pracy można przeprowadzić przeprowadzkę bez incydentu. Rutyna to jednak śmiertelny wróg ostrożności.

Jad P. regalis jest bardzo potężny. Ukąszenie przez samicę może wyłączyć dorosłego człowieka z normalnego funkcjonowania na cały tydzień. Objawy to silne zawroty głowy, nudności, gwałtowny skok ciśnienia i bóle mięśni, a ból miejscowy bywa mniej uciążliwy niż ogólne złe samopoczucie trwające kilka dni. Gatunek nie zabija zdrowych dorosłych, ale mówienie o nim lekko byłoby poważnym błędem.

Regalis nie jest gatunkiem dla początkujących ani dla tych, którzy łatwo wpadają w rutynę. Praca z terrarium wymaga zawsze catch cupu, czyli plastikowego pojemnika do przekładania pająka. Chwytanie gołymi rękami to scenariusz, który może skończyć się w szpitalnym oddziale ratunkowym.

Na koniec ciekawostka: jeden z hodowanych osobników przetrwał kilka miesięcy na wolnym wybiegu za regałem i wrócił w doskonałej kondycji, wyraźnie dobrze odkarmiony. Survival skills tej Poe robią wrażenie.

Poecilotheria regalis. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Indie środkowo-zachodnie i południowo-wschodnie (Wzgórza Nilgiri, Coorg, Arkonam, Matheran, Dahanu, Tirupati, Madras, Nordkonkan).