W świecie Poecilotheria panuje przekonanie, że rozpoznanie gatunku to sztuka dla wtajemniczonych. Skomplikowane wzory, podobne ornamenty, subtelne niuanse kolorystyczne... P. vittata łamie tę zasadę w sprytny i elegancki sposób. Jej wyróżnikiem jest nie to, co ma, lecz to, czego jej brakuje: żadnego żółtego akcentu na odnóżach. Spód całkowicie biały. Jeśli to widzisz, masz przed sobą jedynego przedstawiciela rodzaju Poecilotheria dostępnego w hodowlach, który może pochwalić się taką cechą. Stąd właśnie angielska nazwa "Ghost Ornamental", czyli Widmo Zdobione.

Skąd pochodzi ten pająk

Ojczyzną P. vittata są górzyste, tropikalne lasy Sri Lanki. Konkretnie tereny wokół Hambatoty i rezerwatu Yala, gdzie pająk zamieszkuje dziuple drzew w gęstej, wilgotnej zieleni. To środowisko pionowe i ciepłe przez cały rok, co ma bezpośrednie przełożenie na wymagania hodowlane.

Gatunek przez lata funkcjonował w literaturze i handlu pod nazwami P. peterseni lub P. pederseni, upamiętniającymi nazwisko odkrywcy. Aktualna taksonomia ustaliła nazwę P. vittata jako obowiązującą. Warto też wiedzieć, że od 24 listopada 2019 roku gatunek widnieje w załączniku II CITES. Przy zakupie powinieneś otrzymać od sprzedawcy stosowne dokumenty. Brak papierów? Lepiej poszukaj gdzie indziej.

Wygląd

Samica dorasta do 7 cm długości ciała, przy rozpiętości odnóży sięgającej 18 cm. Samce są wyraźnie smuklejsze i mniejsze, bo osiągają około 6 cm. Na grzbiecie widnieje czarno-biały wzór ornamentowy, zbliżony do charakterystycznego rysunku P. fasciata. Spód głowotułowia jest czarny, odwłok ciemnobrązowy, a wszystkie kończyny od spodu pokryte czarno-białymi pasami. Stopy mają wąskie przylgi.

Z góry P. vittata może wyglądać niemal identycznie jak P. regalis, jednak bliższe przyjrzenie się wzorowi ujawnia różnice. Absolutnym kluczem identyfikacyjnym pozostaje biały spód odnóży: żadnego żółtego, nigdzie. To cecha, której nie pomylisz z niczym innym wśród gatunków dostępnych w hodowlach. Dla porządku: P. srilankensis, opisany w 2019 roku, jest bardzo podobny do vittaty, jednak nie trafił jeszcze na rynek terrariowy, więc w praktyce nie stanowi problemu przy identyfikacji.

W terrarium

Dorosły osobnik potrzebuje pionowego terrarium o wymiarach około 30x30x40 cm (długość, szerokość, wysokość). Otwierana powinna być przednia szyba, co ma duże znaczenie przy gatunku tej szybkości i temperamentu. Jako nadrzewna Poecilotheria potrzebuje przestrzeni w pionie, kawałka kory, solidnej gałęzi oraz kryjówki umieszczonej na odpowiedniej wysokości.

Temperatura dzienna powinna mieścić się w przedziale 27-30 stopni Celsjusza, nocą można pozwolić jej spaść do 23-25 stopni. Wilgotność utrzymuj na poziomie 70-80%. Zraszaj jedną ściankę lub fragment podłoża regularnie, ale bez przesady. Podłoże powinno lekko przesychać między zraszaniami, bo stojąca woda to prosta droga do problemów.

Temperament i trudność hodowli

Nie ma sensu owijać w bawełnę: P. vittata absolutnie nie nadaje się dla początkujących hodowców. Jak wszystkie Poecilotheria, jest szybka, nerwowa i dysponuje jadem o znacznie silniejszym działaniu ogólnym niż europejskie ptaszniki. Ukąszenie to realna sytuacja kryzysowa wymagająca kontaktu z lekarzem.

Rozmnażanie to temat dla szczególnie cierpliwych i doświadczonych. Samiec musi zostać zaakceptowany przez samicę, co wcale nie jest pewne. Nierzadko samica zjada samca zanim dojdzie do jakiejkolwiek próby zbliżenia. Pierwsze podejście rzadko kończy się kopulacją, dlatego zaleca się zostawić samca z samicą na co najmniej dwa tygodnie. Sama kopulacja odbywa się we wczesnych godzinach rannych i jest trudna do zaobserwowania.

Po kryciu samica może zwlekać z produkcją kokonu nawet do sześciu miesięcy. Najbezpieczniej jest zostawić kokon pod jej opieką i nie ingerować. Dla dodatkowego kontekstu: gatunek nie został jak dotąd rozmnożony w Polsce.

Określenie płci u niedorosłych osobników jest możliwe przez analizę płytki i szczeliny płciowej lub badanie wylinki. Wyraźne różnice wizualne między samcem a samicą pojawiają się stosunkowo późno, dopiero około dziesiątej wylinki. Samiec jest smuklejszy i mniej kontrastowo ubarwiony od samicy, a dojrzały samiec nie posiada haków goleniowych.

Poecilotheria vittata. Rodzina: Theraphosidae. Zasięg: Sri Lanka (Hambatota, rezerwat Yala).